Аңдатпа
Введение. Статическая деформация переднего отдела стопы составляет до 80% среди ортопедической патологии стопы у взрослых. Патология вызывает значительное нарушение биомеханики всей нижней конечности, сопровождаясь болью в переднем отделе стопы, затруднение в подборе и ношении обуви, значительно снижает трудоспособность и качество жизни пациента. В связи с этим разработка технологии лечения статической деформации переднего отдела стопы, предусматривающей устранение Halluxvalgus, metatarsusprimavarus и плантарную девиацию центральных лучей стопы остается не полностью решенной и актуальной проблемой современной ортопедии и востребована общественным здравоохранением. Цель. Оценить устройство для интраоперационной коррекции поперечной распластанности стопы и способ фиксации плюсневых костей в послеоперационном периоде в корригированном положении. Материалы и методы исследования. Метод исследования - серия случаев. В настоящей работе представлены предварительные ближайшие результаты использования интраоперационного корректора для восстановления поперечного свода стопы во время операции реконструкции переднего отдела стопы у 17 пациенток в возрасте от 33 до 66 лет. Средний возраст составил 53,9 лет. Результаты. Интраоперационная коррекция поперечной распластанности стопы достигнута у всех пациенток. Потеря коррекции в течение года не превышала 2 мм и не повлияла на исход лечения пациенток. Hallux valgus у всех пациенток был устранен и угол HVA колебался от 5º до 10º. В течение года потеря коррекции у наших пациенток была в пределах 3º - 5º и не повлияла на исход лечения пациенток. В послеоперационном периоде краевой некроз раны в области 1 плюсно-фалангового сочленения наблюдался у одной пациентки, рана зажила вторичным натяжением, и не повлияла на исход лечения. У всех наших пациенток рецидива Halluxvalgus, metatarsusprimavarus, поперечной распластанности стопы, несостоятельности артродеза ПКС 1 не отмечено. Выводы.Клиническая оценка коррекции поперечной распластанности стопы предложенным устройством и стабильная фиксация плюснеклиновидных сочленений пластиной с угловой стабильностью показало целесообразность использования устройства. В то же время, учитывая короткий срок наблюдений и небольшое число выборки, полученные результаты нуждаются в подтверждении последующими исследованиями. Introduction Static deformity of the forefoot is up to 80% among orthopedic foot pathology in adults. Pathology causes a significant violation of the biomechanics of the entire lower limb, accompanied by pain in the front section of foot, difficulty in selecting and wearing shoes, reduces the ability to work and significantly the patient's quality of life. In this regard, the development of a treatment for static deformity of the front section of foot involving the elimination of hallux valgus, metatarsusprimavarus and plantar deviation of the central foot rays remains an incompletely solved and urgent problem of modern orthopedics and is demanded by public health. The aim. To construct a device for the intraoperative correction of the lateral flatness of the foot and the method of fixation of the metatarsal bones of the postoperative period in a corrected position. Research methods. Research method a series of cases. This paper presents preliminary immediate results of using an intraoperative corrector to restore the transverse arch of the foot during an operation of reconstruction of the front section of foot in 17 patients aged 33 to 66 years. The average age was 53,9 years. Results. Intraoperative correction of transverse flatness of the foot was achieved in all patients. The loss of correction during the year did not exceed 2 mm and did not affect the outcome of the treatment of patients. Hallux valgus was eliminated in all patients and the HVA angle ranged from 5º to 10º. During the year, the loss of correction in our patients was within 3º - 5º and did not affect the outcome of the treatment of patients. In the postoperative period, marginal necrosis of the wound in the area of MFJ 1 was observed in one patient, the wound healed by secondary intention and did not affect the outcome of the treatment. In all our patients, there was no recurrence of halluxvalgus, metatarsusprimavarus, transverse flatness of the foot, and the failure of PKS1 arthrodesis. Conclusion. The clinical evaluation of the correction of the transverse flatness of the foot by the proposed device and the stable fixation of the labia-like joints with an angular stability plate showed the feasibility of using the device. At the same time, given the short duration of observations and a small number of samples, the results obtained need to be confirmed by subsequent studies. Кіріспе: Табанның алдынғы бөлігінің статикалық деформациясы – ересектердегі табанның ортопедиялық патологиялардың 80% дейінгі мөлшерін құрайды. Бұл патология табанның алдыңғы бөлігінің ауырсынуымен, аяқ киім таңдаумен кію кезіндегі қыйындықтармен, еңбекке қабілеттіліктің және өмір сапасының төмендеуімен жүретін аяқтың барлық бөліктердің биомеханикасының айқын бұзылыстарын шақырады. Осыған байланысты табанның алдынғы бөлігінің статикалық деформациясын емдеудің технологиясын құрастыру hallux valgus, Metatarsusprimavarus және табанның орталық сәулелі план тарлы дефияциясын жою толықтай шешімін таппай қазіргі ортопедияның өзекті проблемасы және қоғамдық денсаулық сақтаудың сұранысына айналып отыр. Мақсаты: Табанның көлденең жайылуының интраоперациялық түзетуіне және операциядан кейінгі кезеңде түзетілген қалыпта табан сүйектерін бекітуге арналған құрылғыны құрастыру. Зерттеу әдістері: Зерттеу әдістемесі бір қатар кейстер. Осы жұмыста табанның көлденең күмбезін қалпына келтіру үшін операция аралық калпына келтіру құрылғысын пайдаланудың алдынала таяудағы нәтижелері ұсынылған. Оған 33 тен 66 жасаралығындағы 17 пациент алынды. Орта жас 53,9 құрады. Нәтижесі: Табанның көлденең жайылуын интраоперациялық түзетуіне барлық науқастарға қолдануға қол жеткзілді. Түзетудің жоғалуы 1 жыл аралығында 2 мм ден аспады және науқастардың емінің натижесіне кедергісін тигізбеді. Hallux valgus барлық науқастарда жойылды және HVA бұрышы 5 тен 10 градус қадейін төмендеді. 1 жыл аралығында түзетудің жоғалуы біздің науқастарда шамамен 3 пен 5 градус аралығында болды және науқастардың емінің натижесіне кедергісін тигізбеді. Операциядан кейінгі кезеңде 1 ТФБ аймағындағы жараның шеткі некрозы 1 науқаста кездесті. Жара екіншілік бітісумен жазылды және науқастардың емінің натижесіне кедергісін тигізбеді. Біздің барлық науқастарда hallux valgus, metatarsusprimavarus, Табанның көлденең жайылуының, 1 ТКҚ артродезінің қалыптаспауы кездеспеді. Қорытынды: Ұсынылған құрылғымен табанның көлденең жайылуын түзетуді клиникалық бағалау және бұрыштық тұрақтылығы бар пластинамен табанмен клинтәрізді сүйек қосылысын тұрақты бекіту құрылғыны пайдаланудың орындылығын көрсетті. Сонымен қатар бақылаудың қысқа мерзімін және іріктеудің аз санын ескере отырып алынған нәтижелер келесі зерттеулермен растауды қажететеді.