Аңдатпа
Introduction. Treatment of occlusive lesions of the aorta-iliac segment (AIS) is difficult because of the presence of concomitant multifocal lesions of the arteries of the vital organs - the heart, brain, kidneys, visceral organs. Purpose of the study. Scientific rationale for a set of measures to improve the results of open surgical treatment of patients with occlusive disease of AIS. Methods of the study. A prospective non-randomized clinical study of the surgical treatment of 134 patients with AIS occlusive disease was performed, which, depending on the treatment tactics, are divided into 2 groups: without correction and with correction of predictors of complications. The 1-st group consisted of 70 patients with an unstable course of AIS occlusion, the 2-nd group included 64 patients who, if indicated, underwent preliminary surgical correction of coronary and carotid artery pathology, pelvic revascularization, and preliminary correction of renal failure. Results. Complications in the 30-day postoperative period in patients of the 1-st group resulted in death in 4 (5.7%) cases, in the 2-nd group of patients in 1 (1.6%) case. 5-year mortality in patients of the 1-st group was 5 (7.7%) cases, in the 2-nd group - 2 (3.3%) cases. Conclusion. Analysis of the end points of the study showed that the 30-day mortality was affected by the correction of predictors of complications and the development of multiple organ failure; in the 30-day postoperative period, the development of myocardial infarction depended on the correction of predictors of complications and ejection fraction, acute renal failure - from the level of creatinine in the blood; in the 5-year postoperative period, the development of myocardial infarction depended on the correction of predictors of complications, acute renal failure from the level of blood creatinine, and chronic ischemia of the left colon half - from stenosis of the internal iliac artery (IIA), antegrade or retrograde inclusion of the IIA in the main blood flow during reconstruction of the AIS; 5-year survival of patients was affected by the correction of predictors of complications and the development of such complications as myocardial infarction and acute renal failure. Введение. Лечение окклюзионных поражений аорто-подвздошного сегмента (АПС) представляется сложной задачей ввиду наличия сопутствующего мультифокального поражения артерий жизненно важных органов – сердца, головного мозга, почек, висцеральных органов. Цель исследования. Научное обоснование комплекса мер по улучшению результатов открытого хирургического лечения больных с окклюзионным поражением АПС. Методы исследования. Проведено проспективное нерандомизированное клиническое исследование хирургического лечения 134 больных с окклюзионным поражением АПС, которые в зависимости от тактики лечения поделены на 2 группы: без коррекции и с коррекцией предикторов осложнений. 1-ю группу составили 70 больных с нестабильным течением окклюзии АПС, 2-ю группу – 64 пациентов, которым, при наличии показаний, выполнялась предварительная хирургическая коррекция патологии коронарного русла и сонных артерий, реваскуляризация тазового бассейна, предварительная коррекция почечной недостаточности. Результаты. Осложнения в 30-дневном послеоперационном периоде у больных 1-й группы привели к смертельному исходу в 4 (5,7%) случаях, во 2-й группе больных – в 1 (1,6%) случае. 5-летняя летальность у больных 1-й группы составила 5 (7,7%) случаев, во 2-й группе – 2 (3,3%) случая. Выводы. Анализ конечных точек исследования показал, что на 30-дневную летальность повлияли коррекция предикторов осложнений и развитие полиорганной недостаточности; в 30-дневном послеоперационном периоде развитие инфаркта миокарда зависело от коррекции предикторов осложнений и фракции выброса, острая почечная недостаточность – от уровня креатинина крови; в 5-летнем послеоперационном периоде развитие инфаркта миокарда зависело от коррекции предикторов осложнений, острая почечная недостаточность – от уровня креатинина крови, а хроническая ишемия левой половины толстой кишки – от стеноза внутренней подвздошной артерии (ВПА), антеградного или ретроградного включения ВПА в магистральный кровоток при реконструкции АПС; на 5-летнюю выживаемость больных повлияли коррекция предикторов осложнений и развитие таких осложнений как инфаркт миокарда и острая почечная недостаточность. Кіріспе. Аорто-мықын сегментінің (АМС) окклюзионды зақымдалуының хирургиялық емі, қосымша өмірлік маңызы зор мүшелердің – жүрек, бас миы, бүйрек, висцералды мүшелердің мультифокалды зақымдалуына байланысты қиындық туындатады. Зерттеу мақсаты. АМС окклюзионды зақымы бар науқастарға ашық хирургиялық емнің қорытындысын жақсартуға арналған кешенді шараларды ғылыми негіздеу Зерттеу әдістері. АМС окклюзионды зақымдалуы бар хирургиялық ем жүргізілген 134 науқасқа проспективті рандомизирленбеген клиникалық зерттеу жүргізілді, олар ем тактикасына байланысты 2 топқа бөлінді: асқыну предикторларын коррекциясыз және асқыну предикторларын коррекциямен. 1-ші топты АМС окклюзиясының тұрақсыз ағымды 70 науқас құраса, 2-ші топта 64 науқас, бұл науқастарға қосымша көрсеткіштер бойынша алдын-ала коронарлы, ұйқы және мықын бассейніндегі патологияларына байланысты хирургиялық коррекция, бүйрек жеткіліксіздігіне алдын-ала коррекция жасалды. Нәтижелер. 1-ші топта операциядан кейінгі 30 күндік асқынулар 4 (5,7%) жағдайда өлім себебі болды, 2-ші топта 1 (1,6%) жағдайда кездесті. 5-жылдық леталдылық 1-ші топта 5 (7,7%) жағдайда, 2-ші топта – 2 (3,3%) жағдай. Қорытынды. Зерттеудің соңғы нүктесін талдау барысында 30-күндік леталдылыққа әсер еткен жағдай асқыну предикторларын коррекциялау және полиорганды жеткіліксіздіктің дамуы екені белгілі болды; операциядан кейінгі 30-күнде миокард инфарктісінің дамуы асқыну предикторларын коррекциялаумен лақтырыс фракциясына тәуелді; жедел бүйрек жеткіліксіздігі – қандағы креатинин көлеміне байланысты; операциядан кейінгі 5-жылда миокард инфарктісі дамуы асқыну предикторларын коррекциясына байланысты; жедел бүйрек жеткіліксіздігі – қандағы креатинин көлеміне байланысты; ал тоқ ішектің сол жақ бөлігінің созылмалы ишемиясы – ішкі мықын артериясының (ІМА) стенозымен, АМС реконструкциясы кезінде ІМА магистралды қанайналысқа антеградты немене ретроградты қосуына байланысты; науқастардың 5-жылдық өміршеңдігіне асқыну предикторларын коррекциялау және миокард инфакртісімен жедел бүйрек жеткіліксіздігі дамуы әсерін тигізді.