Аңдатпа
Relevance. Bacterial vaginosis and desquamative inflammatory vaginitis are one of the most common causes of patients' visits to gynecologists, primary care providers and emergency care centers. However, many women leave without a clear diagnosis or experience recurring symptoms despite treatment. The three most common etiologies of vaginitis are trichomonas, bacterial vaginosis and vulvovaginal candidiasis, which account for about 70% of cases. The remaining 30% may be related to other causes of vaginitis, including atrophic vaginitis, desquamative inflammatory vaginitis and erosive vaginal disease. Aim of this review is to describe the common causes bacterial vaginosis and desquamative inflammatory vaginitis in order to increase the likelihood of accurate diagnosis, as well as effective and efficient therapy. Search strategy. The study examined full-text publications in English and Russian, which are devoted epidemiology and treatment of bacterial vaginosis and desquamative inflammatory vaginitis. In the process of searching for literature, the following search engines were used: Pubmed, Web of science, Cyberleninka, Google Scholar by keywords. The time period was designated 2012-2022. 282 publications were identified on this topic. Of these, 52 publications corresponded to the purpose of our study. Inclusion criteria: Publications of the level of evidence A, B: meta-analyses, systematic reviews, cohort and cross-sectional studies. Exclusion criteria: summary reports, newspaper articles and personal messages. Results and conclusions. As a result of numerous studies, it has been established that the vaginal pathway for the treatment of bacterial vaginosis and desquamative inflammatory vaginitis is not inferior in effectiveness to oral therapy. In addition, the vaginal route of treatment is more preferable due to the lower likelihood of adverse reactions.More research is needed to better characterize the cause and treatment of vaginosis and vaginitis. Some studies have shown an improvement in symptoms with the use of topical clindamycin or steroids; however, the ideal duration of treatment and the superiority of one remedy over the other have not been established. Актуальность. Бактериальный вагиноз и десквамативный воспалительный вагинит являются одной из наиболее распространенных причин визитов пациентов к гинекологам, службам первичной медицинской помощи и неотложной помощи. Однако многие женщины уходят без четкого диагноза или испытывают повторяющиеся симптомы, несмотря на лечение. Тремя наиболее распространенными этиологиями вагинита являются трихомонады, бактериальный вагиноз и вульвовагинальный кандидоз, на долю которых приходится около 70% случаев. Остальные 30% могут быть связаны с другими причинами вагинита, включая атрофический вагинит, десквамативный воспалительный вагинит и эрозивное заболевание влагалища. Цель этого обзора - описать общие причины бактериального вагиноза и десквамативного воспалительного вагинита, чтобы повысить вероятность точной диагностики, а также эффективной и действенной терапии. Стратегия поиска. В исследовании изучены полнотекстовые публикации на английском и русском языках, которые посвящены эпидемиологии и лечению бактериального вагиноза и десквамативного воспалительного вагинита. В процессе поиска литературы использованы следующие поисковые системы: Pubmed, Web of science, Cyberleninka, Google Scholar по ключевым словам. Временной период был обозначен 2012-2022 годами. По данной теме выявлено 282 публикаций. Из них цели нашего исследования соответствовало 52 публикаций. Критерии включения: Публикации уровня доказательности А, В: мета-анализы, систематические обзоры, когортные и поперечные исследования. Критерии исключения: краткие отчеты, газетные статьи и личные сообщения. Результаты и выводы. В результате многочисленных исследований установлено, что влагалищный путь лечения бактериального вагиноза и десквамативного воспалительного вагинита не уступает по эффективности пероральной терапии. Кроме того, влагалищный путь лечения является более предпочтительным из-за меньшей вероятности развития побочных реакций. Необходимы дополнительные исследования, чтобы лучше охарактеризовать причину и лечение вагиноза и вагинита. Некоторые исследования показали улучшение симптомов при применении местного клиндамицина или стероидов; однако идеальная продолжительность лечения и превосходство одного средства над другим не были установлены. Кіріспе. Бактериалды вагиноз және десквамативті қабыну вагиниті пациенттердің гинекологтарға, алғашқы медициналық көмек провайдерлеріне және жедел жәрдем орталықтарына баруының ең көп таралған себептерінің бірі болып табылады. Алайда, көптеген әйелдер нақты диагнозсыз кетеді немесе емделуге қарамастан қайталанатын белгілерді сезінеді. Вагиниттің ең көп таралған үш этиологиясы-трихомоналар, бактериалды вагиноз және вульвовагинальды кандидоз, бұл жағдайлардың шамамен 70% құрайды. Қалған 30% вагиниттің басқа себептерімен байланысты болуы мүмкін, соның ішінде атрофиялық вагинит, десквамативті қабыну вагиниті және қынаптың эрозиялық ауруы. Бұл шолудың мақсаты дәл диагноз қою, сонымен қатар тиімді және тиімді терапия мүмкіндігін арттыру үшін бактериалды вагиноздың және деквамативті қабыну вагинитінің жалпы себептерін сипаттау болып табылады. Іздеу стратегиясы. Зерттеу бактериалды вагиноздың және деквамативті қабыну вагинитінің эпидемиологиясы мен емделуіне арналған ағылшын және орыс тілдеріндегі толық мәтінді басылымдарды зерттеді. Әдебиеттерді іздеу барысында келесі іздеу жүйелері қолданылды: Pubmed, Web of science, Cyberleninka, Google Scholar кілт сөздер. Уақыт кезеңі 2012-2022 жылдармен белгіленді. Осы тақырып бойынша 282 жарияланым анықталды. Олардың ішінде біздің зерттеуіміздің мақсаты 52 басылымға сәйкес келді. Қосукритерийлері: А, В дәлелділік деңгейінің жарияланымдары: мета-талдаулар, жүйелі шолулар, когорттық және көлденең зерттеулер. Шығарукритерийлері: қысқаша есептер, газет мақалалары және жеке хабарламалар. Нәтижелер мен қорытындылар. Көптеген зерттеулердің нәтижесінде бактериалды вагинозды және деквамативті қабыну вагинитін емдеудің вагинальды жолы ауызша терапияның тиімділігінен кем түспейтіні анықталды. Сонымен қатар, жағымсыз реакциялардың пайда болу ықтималдығы аз болғандықтан, вагинальды емдеу әдісі анағұрлым қолайлы. Вагиноз мен вагиниттің себебі мен емін жақсы сипаттау үшін қосымша зерттеулер қажет. Кейбір зерттеулер жергілікті клиндамицин немесе стероидтерді қолдану кезінде симптомдардың жақсарғанын көрсетті; дегенмен, емдеудің мінсіз ұзақтығы және бір құралдың екіншісінен артықшылығы анықталмаған.