Аңдатпа
Introduction: The coronavirus infection (СOVID-19) poses a concern for medical professionals. While attention has been given to front-line clinicians, very little is known about the impact of the pandemic on the health of medical students. Aim: The study aims at assessment of emotional reactions and basic feelings in association with specific coping strategies among a sample of medical university students in Kazakhstan during the COVID-19. Material and methods: A cross-sectional self-administered survey was undertaken in 279 students of Semey Medical University. Measurement tools included the visual-analog scales (VAS) for the evaluation of the basic emotions/feelings and coping behaviours and the Hospital Anxiety and Depression Scale to detect potential signs of depression and anxiety. Data comparisons were provided using the ANOVA and Kruskal-Wallis tests. Logistic regressions with odds ratio (OR) calculation were used to identify those demographic characteristics and coping activities that were related to depression and anxiety during the COVID-19 quarantine. Results: Overall, 17.6% of the respondents had symptoms of anxiety and 30.0% experienced depression, while 3.6% reported intense fear, 5.7% anger, 9.3% boredom, and 5.7% disappointment. The mean of the anxiety score was significantly higher among undergraduate students (p=0.019) and residents trianees (р=0.035). While undergraduate students and interns were more likely to engage in physical activities (p=0.020), write diaries (p=0.029), and play videogames (p=0.008), residents and postgraduate students engaged more with clinical activities as a coping mechanism to reduce stress (p=0.006). The odds of having anxiety symptoms were 1.56 times higher for those who reported active blogging in social media during the lockdown. In contrast, self-education was inversely related to the presence of anxiety symptoms (OR = 0.73). For depressive symptoms, age (OR=0.88), focusing on self-education (OR=0.68) and television watching (OR=0.76) were the alleviating factors in the multivariate regression model. Individuals using alcohol were 1.65 times more likely to develop depression. Conclusions: The study provides the first insights into the emotional reactions and the coping strategies adopted by Kazakhstani medical students during the COVID-19 quarantine. Findings will inform future preventative efforts to safeguard their health, especially during challenging times. Введение: Коронавирусная инфекция (СOVID-19) является поводом для значительной озабоченности среди медицинской общественности. В то время, как большая часть внимания уделяется клиницистам, работающим на передовой эпидемии, очень ограниченные данные доступны о влиянии пандемии на здоровье студентов-медиков. Цель: Данное исследование направлено на оценку эмоциональных реакций и базовых чувств в ассоциации с определенными копинг-стратегиями среди выборки студентов медицинского университета Казахстана в условиях социальных ограничений по COVID-19. Материалы и методы: Поперечный опрос был проведен среди 279 студентов НАО «Медицинский университет Семей». Оценочные инструменты включали в себя визуально-аналоговые шкалы для измерения базовых эмоций/чувств и копинговых действий, а также Госпитальную Шкалу оценки тревоги и депрессии. Сравнение данных проведено с помощью однофакторного дисперсионного анализа и теста Крускала-Уоллиса. Логистическая регрессия с расчетом отношения шансов (ОШ) использована для определения демографических характеристик и копингов, которые были связаны с депрессией и тревогой в условиях карантина по COVID-19 Результаты: В общем, 17,6% респондентов имели тревожные симптомы, 30,0% переживали депрессию, 3,6% сообщали о значительном страхе, 5,7% - о гневе, 9,3% - о скуке, 5,7% - о разочаровании. Средний уровень баллов по шкале депрессии был значительно выше среди студентов-бакалавров (p=0,019) и резидентов (р=0,035). Студенты программ бакалавриата и интерны чаще сообщали, что занимаются спортом (p=0,020), ведут дневники (p=0,029), играют в видеоигры (p=0,008), чтобы справиться со стрессом. В то же время учащиеся резидентуры, магистратуры и докторантуры справлялись со стрессом, состредоточившись на клинической деятельности (p=0,006). Шансы обнаружения тревожных растройств были в 1,56 раз выше среди тех учащихся, кто активно занимался написанием онлайн блогов. Напротив, самообразование демонстрировало обратную связь с симптомам тревоги (ОШ=0,73). Для депрессии, возраст (ОШ=0,88), сосредоточенность на самообразовании (ОШ=0,68) и просмотр телевизионных передач и фильмов (ОШ=0,76) были факторами защиты в регрессионной модели. Шанс развития депрессии при употреблении алкоголя возрастал в 1,65 раз. Выводы: Данное исследование способствует первичному пониманию в отношении эмоционального реагирования и копинг-стратегий среди казахстанских студентов-медиков в условиях COVID-19. Находки исследования могут быть использованы для обоснования превентивных усилий для защиты здоровья учащихся, особенно в условиях значительных вызовов. Кіріспе: Коронавирустық инфекция (СOVID-19) медицина қоғамы арасында айтарлықтай алаңдаушылық тудырады. Алдыңғы қатарлы эпидемияда жұмыс істейтін клиницистерге көп көңіл бөлінсе де, медицина студенттерінің денсаулығына пандемияның тигізер әсері туралы деректер өте шектеулі. Мақсаты: Бұл зерттеу COVID-19 әлеуметтік шектеулер жағдайында Қазақстан Медицина университетінің студенттері арасындағы белгілі күрес стратегиясымен байланысты эмоционалды реакциялар мен базалық сезімдерді бағалауға бағытталған. Материалдар мен әдістер: Көлденең сауалнама «Семей медицина университеті» КеАҚ 279 студенті арасында өткізілді. Бағалау құралдарына базалық эмоциялар/сезімдерді өлшеуге арналған визуальды-аналогтық шкалалар, сонымен қатар мазасыздық пен депрессияны бағалаудың Госпитальдық шкаласы кірді. Деректерді салыстыру бір факторлы дисперсиялық талдау және Краскал-Уоллис тестісі арқылы жүргізілді. Covid-19 бойынша карантин жағдайындағы депрессия мен мазасыздыққа байланысты демографиялық сипаттамалар мен копингтерін анықтау үшін мүмкіндік қатынасы (МҚ) есептеу арөқылы логистикалық регрессия қолданылды. Нәтижесі: Жалпы, респонденттердің 17,6%-ында мазасыздық белгілері болған және 30,0%-ы депрессияны бастан кешкен, 3,6%-ы қорқыныш туралы, 5,7%-ы - ашу туралы, 9,3%-ы-зерігу туралы, және 5,7%-ы - түңілу туралы хабарлады. Депрессия шкаласы бойынша орташа балл бакалавриат студенттері (p=0,019) мен резиденттер арасында айтарлықтай жоғары болды (p=0,035). Бакалавриат бағдарламасының студенттері мен интерндер стрессті жеңу үшін спортпен шұғылданатынын (p=0,020), күнделік жүргізетінін (p=0,029), бейне ойындар (p=0,008) ойнайтындары туралы жиі айтты. Сонымен қатар резидентура, магистратура және докторантурада оқитындар клиникалық қызметке (p=0,006) шому арқылы стрессті көтерген. Мазасыздықты анықтау мүмкіндігі белсенді онлайн блогтар жазумен айналысатын оқушылар арасында 1,56 есе жоғары болды. Керісінше, өздігінен білім алу мазасыздық симптомдарымен кері байланысты көрсетті (МҚ=0,73). Депрессия үшін, жасы (МҚ=0,88), өздігінен білім алуға шоғырлану (МҚ=0,68) және телевизиялық хабарлар мен фильмдерді көру (МҚ=0,76) регрессиялық модельде қорғау факторлары болды. Алкогольді тұтыну кезінде депрессияны дамыту мүмкіндігі 1,65 есе өсті. Қорытынды: Бұл зерттеу COVID-19 жағдайындағы қазақстандық медицина студенттерінің арасындағы эмоционалды реакциясы мен күресу стратегиясы туралы алғашқы түсінікті дамытуға ықпал етеді. Зерттеу нәтижелері оқушылардың денсаулығын сақтау үшін алдын-алу әрекеттерін негіздеуге пайдалануға болады.