Аңдатпа
Введение: В настоящее время одной из наиболее актуальных современных социально-значимых и медицинских проблем считают совершенствование системы коррекции дисфункции тазового дна: недержание мочи и недержание кала в сочетании с пролапсом тазовых органов. Эта нозология представляет собой глобальную проблему для здоровья, от которой страдают миллионы женщин во всем мире. Масштабные затраты на лечение нарушений тазового дна для систем здравоохранения и общества огромны, и примерно каждая пятая женщина перенесет операцию по поводу выпадения гениталий или недержания мочи в возрасте 85 лет. Цель исследования: изучить распространенность, этиологию и профилактику генитального пролапса по данным литературы. Стратегия поиска. Были изучены статьи, находящиеся в открытом доступе, с использованием следующих баз данных научных публикаций и специализированных поисковых систем глубиной за последние 10 лет: PubMed, Mendeley, Scopus, Web of Science, Google Scholar. Критерии включения: Публикации уровня доказательности А, В: мета-анализы, систематические обзоры, когортные и поперечные исследования. Критерии исключения: мнение экспертов в виде коротких сообщений, рекламные статьи. Результаты и выводы: Распространенность пролапса варьировала в широких пределах от 10-64%, в большинстве исследований в обобщённых результатах, составив 25%. Вместе с тем, данные о распространенности разных отделов пролапса несколько противоречивы, по причине отсутствия единых стандартизированных подходов диагностики. По сведениям опубликованных данных исследований, посвященных частоте выявления, установленным фактом является увеличение эпизодов пролапса с возрастом, с пиком роста от 50 лет и старше. Предрасполагающим фактором риска указывается врожденная слабость соединительной ткани, обусловленная генетической мутацией, что является неизменным. Другими факторами, для которых возможно проводить профилактику, имеющие достоверную связь с развитием пролапса, являются: ожирение и избыточный вес, менопауза, паритет, способ родоразрешения, запоры, заболевания, сопровождаемые длительным кашлем, тяжелая физическая работа. Актуализирует наше исследование наличие ряда нерешенных вопросов профилактики, требующие детального изучения, ориентируясь на тот факт, что увеличение продолжительности жизни и возрастающее число женщин с ожирением серьезным образом увеличивает риск распространенности пролапса, в будущем. Многообещающими (по результатам многочисленных исследований), для эффективной профилактики и лечения тазового пролапса могут оказаться упражнения для мышц тазового дна, особенно в сочетании с физиопроцедурами. Introduction:Improving the system for correcting pelvic floor dysfunction (urinary incontinence and fecal incontinence in combination with pelvic organ prolapse) is one of the most pressing modern socially significant and medical problems today. This nosology is a global health problem that affects millions of women around the world. The massive cost of pelvic disorders to health systems and society is enormous. About one in five women will have surgery for genital prolapse or urinary incontinence by age 85 Aim: to review the prevalence, etiology and prevention of genital prolapse according to research. Search strategy: We studied publicly available articles over 10 years using the following databases of scientific publications and specialized search engines: PubMed, Mendeley, Scopus, Web of Science, Google Scholar. Inclusion criteria: Publication level of evidence A, B: meta-analyzes, systematic reviews, cohort and cross-sectional studies. Exclusion criteria: expert opinion in the form of short messages, promotional articles Findings and Conclusion: The prevalence of prolapse varied widely from 10-64% to an average of 25%. However, data on the prevalence of different departments of prolapse are somewhat contradictory. Since we do not have a single standardized diagnostic approach. The prevalence of prolapse increases with age according to published research data. Old age is an established factor in prolapse. 50 years is the most common age for prolapse. A predisposing risk factor is a congenital weakness of the connective tissue due to a genetic mutation that is unchanged. We can provide prevention for other factors such as obesity and overweight, menopause, parity, mode of delivery, constipation, diseases with prolonged cough, heavy physical work. Increasing life expectancy and the increasing number of obese women increase the risk of pelvic prolapse spread in the future. We do not have resolved issues of prevention today, this actualizes our study. The research results give us hope for effective prevention and conservative treatment with pelvic floor muscle exercises combined with physiotherapy. Кіріспе: Қазіргі уақытта ең өзекті әлеуметтік маңызды және медициналық мәселелердің бірі жамбас қабатының дисфункциясы бұзылыстарын түзету жүйесін жетілдіру болып табылады: зәр шығаруды ұстамау және жамбас мүшелерінің пролапсымен үйлесетін нәжіс ұстамау. Бұл нозология бүкіл әлемдегі миллиондаған әйелдерге әсер ететін жаһандық денсаулық мәселесі болып табылады. Жамбас мүшелерінің ауруларының денсаулық сақтау жүйесі мен қоғамға тигізетін орасан зор шығындары, шамамен 5 әйелдің 1-і 85 жасында жыныс мүшелерінің пролапсы немесе зәр шығаруды ұстамауы үшін операция жасайды. Зерттеу мақсаты: әдебиеттерге сәйкес жыныс мүшелерінің пролапсының таралуын, этиологиясын және алдын алуды зерттеу. Іздеу стратегиясы: PubMed, Mendeley, Scopus, Web of Science, Google Scholar сияқты ғылыми жарияланымдардың және мамандандырылған іздеу жүйелерінің деректер базасын пайдалана отырып, 10 жыл ішінде көпшілікке қолжетімді, тереңдіктегі мақалалар зерделенді. Іріктеу критерийлері: А, В дәлелділік деңгейінің жарияланымдары: мета-талдаулар, жүйелі шолулар, когорттық және көлденең зерттеулер. Ерекшелік критерийлері: қысқа хабарламалар, жарнамалық мақалалар түріндегі сарапшылардың пікірі. Зерттеу нәтижелері және қорытынды:: Пролапстың таралуы кең ауқымда 10% -64% аралығында болды, жалпылама нәтижелерде көптеген зерттеулер 25% жетеді. Сонымен қатар, диагностиканың бірыңғай стандартталған тәсілдерінің болмауына байланысты пролапстың әртүрлі бөліктерінің таралуы туралы деректер біршама қарама-қайшы. Анықтау жылдамдығы бойынша зерттеулердің жарияланған деректеріне сәйкес, пролапс эпизодтары жасына қарай ұлғаятыны, 50 және одан жоғары жастағы шыңдарға жететіні анықталған факт. Генетикалық мутацияға байланысты туа біткен дәнекер тінінің әлсіздігі бейімді қауіп факторы ретінде көрсетілген және ол өзгеріссіз. Пролапстың дамуымен сенімді байланысы бар профилактиканы жүргізуге болатын басқа факторлар: семіздік және артық салмақ, менопауза, паритет, босану тәсілі, іш қату, ұзаққа созылған жөтелмен жүретін аурулар, ауыр физикалық жұмыс. Біздің зерттеуіміз күтілетін өмір сүру ұзақтығының ұлғаюы және семіз әйелдер санының артуы болашақта пролапстың таралу қаупін айтарлықтай арттыратынына назар аудара отырып, егжей-тегжейлі зерттеуді қажет ететін бірқатар шешілмеген алдын алу мәселелерінің болуын өзекті етеді. Жамбас қабатының бұлшықеттеріне арналған жаттығулар, әсіресе физиотерапиямен бірге, жамбас пролапсының тиімді алдын алу және емдеу үшін перспективалы болуы мүмкін (көптеген зерттеулердің нәтижелері бойынша).