Караванные пути в трудах А.Х. Маргулана

2021

Толық мәтін Ашық қол жеткізу: Gold Метадеректер (CSL-JSON)
DOI 10.52967/akz2021.4.14.50.63
Деректер сенімділігі 70 орташа
Бұл баға қалай есептеледі

Ол жазбаның өзінің тексерілетін белгілерінен құралады: мақаланың DOI-і бар ма, оның деректерін қанша тәуелсіз дереккөз растады, міндетті өрістер толтырылған ба және соңғы растау қаншалықты жаңа. Дереккөздер арасындағы алшақтық пен идентификатордың болмауы бағаны төмендетеді. 80-нен бастап мән жазбаның қосымша тексерусіз жарияланғанын, 60-тан 79-ға дейін — оның сенімділігі төмен күйде жарияланғанын және қолмен тексеру ұсынылатынын білдіреді. Редактор қолмен тексерген жазбаны қайта есептеу 90-нан төмен түсірмейді. Бұл — мақаланың өзіне емес, ол туралы деректерімізге берілген баға.

Аңдатпа

В статье проанализированы результаты археологических исследований А.Х. Маргулана по изучению караванных путей. В 1946 г. под руководством А.Х. Маргулана была создана Центрально-Казахстанская археологическая экспедиция. Алкей Хаканович прошел по древним торговым дорогам и кочевым путям Казахстана, нашел археологические памятники в бескрайних пустынных степях, изучил их с научной точки зрения и они стали известны в мире науки. Он умел использовать материалы, найденные при разведке и раскопках, в сочетании с письменными и литературными данными, легендами. К результатам исследования каждого памятника прилагаются подробное описание, ссылки на труды предыдущих исследователей. В ходе анализа научных трудов Алькея Хакановича можно получить ответы на многие вопросы, которые возникают вокруг памятников Казахстана от эпохи камня до позднего средневековья. Исследованные им караванные пути, проходящие по Бетпакдале: «Хан жолы», «Каркаралы жолы», «Уанас жолы», «Жеті қоңыр жолы», «Сары су жолы». Это известные дороги, которые ранее связывали с южными регионами Центральный Казахстан, Иртыш, Западную Сибирь, укрепляли культурные и торговые отношения между ними. Ученый отмечал, что для каравана, проходящего между кыпчакскими степями и Сырдарьинскими городами, оазис Жетыконыр был местом отдыха. В культуре населения региона большое значение имели многие факторы, в том числе – времена года, ситуация с пастбищами, расчет маршрутов и их протяженность.