Transnational Anti-Imperialism and the National Forces

2013

Жабық қол жеткізу Метадеректер (CSL-JSON)
DOI 10.1215/1089201x-2322498
Деректер сенімділігі 70 орташа
Бұл баға қалай есептеледі

Ол жазбаның өзінің тексерілетін белгілерінен құралады: мақаланың DOI-і бар ма, оның деректерін қанша тәуелсіз дереккөз растады, міндетті өрістер толтырылған ба және соңғы растау қаншалықты жаңа. Дереккөздер арасындағы алшақтық пен идентификатордың болмауы бағаны төмендетеді. 80-нен бастап мән жазбаның қосымша тексерусіз жарияланғанын, 60-тан 79-ға дейін — оның сенімділігі төмен күйде жарияланғанын және қолмен тексеру ұсынылатынын білдіреді. Редактор қолмен тексерген жазбаны қайта есептеу 90-нан төмен түсірмейді. Бұл — мақаланың өзіне емес, ол туралы деректерімізге берілген баға.

Аңдатпа

Between 1920 and 1922, Moscow dispatched guns, grain, and gold to Ankara. The obvious paradox of collaboration between Bolshevik internationalists and the Turkish National Forces has frequently been dismissed as pragmatic union born of necessity, with necessity defined in terms of national self-interest. This article places Soviet aid to Turkey in the context of Moscow’s other anti-imperialist commitments. Soviet-Turkish partnership was the first chapter of the decolonialization in which the USSR played such a prominent role. Indeed, through Turkey the Soviet leadership worked out the transition from military support of an anticolonial movement to economic support of a postcolonial state.