BARRIERS AND UNMET NEEDS IN PATIENT-CENTERED INFERTILITY CARE: A QUALITATIVE STUDY OF WOMEN UNDERGOING FERTILITY TREATMENT AND HEALTHCARE PROFESSIONALS IN KAZAKHSTAN

2026

Толық мәтін Ашық қол жеткізу: Hybrid Метадеректер (CSL-JSON)
DOI 10.34689/sh.2026.28.3.020
Деректер сенімділігі 70 орташа
Бұл баға қалай есептеледі

Ол жазбаның өзінің тексерілетін белгілерінен құралады: мақаланың DOI-і бар ма, оның деректерін қанша тәуелсіз дереккөз растады, міндетті өрістер толтырылған ба және соңғы растау қаншалықты жаңа. Дереккөздер арасындағы алшақтық пен идентификатордың болмауы бағаны төмендетеді. 80-нен бастап мән жазбаның қосымша тексерусіз жарияланғанын, 60-тан 79-ға дейін — оның сенімділігі төмен күйде жарияланғанын және қолмен тексеру ұсынылатынын білдіреді. Редактор қолмен тексерген жазбаны қайта есептеу 90-нан төмен түсірмейді. Бұл — мақаланың өзіне емес, ол туралы деректерімізге берілген баға.

Аңдатпа

Background.Patient-centered care is increasingly recognized as a key quality domain in infertility treatment. However, little is known about barriers to implementing patient-centered fertility services in Central Asian settings. Aim. To explore barriers, unmet needs, and improvement priorities in infertility care from the perspectives of women receiving fertility treatment and healthcare professionals in Kazakhstan. Materials and methods. A qualitative study was conducted using semi-structured interviews with women undergoing fertility treatment and reproductive healthcare professionals in in vitro fertilization (IVF) clinics. Data were analyzed using qualitative content analysis. Themes were identified inductively and compared across participant groups. Results. Five major themes emerged: (1) patient information; (2) patient’s emotional state; (3)psychological support; (4) organization of the treatment process; and (5) client service. Participants highlighted fragmented information, emotional distress, unrealistic expectations, limited access to psychological support, insufficient coordination between specialists, logistical barriers, and the need for more personalized and convenient care. Women emphasized anxiety, uncertainty, and emotional stress, whereas professionals more often described time pressure, workflow constraints, and communication overload. Conclusion.Patient-centered infertility care in Kazakhstan requires not only clinical excellence but also organizational and communication reforms. Introducing patient navigators, psychological support services, clearer information systems, and multidisciplinary coordination may substantially improve patient experience and treatment quality. Введение. Пациент-ориентированная помощь все чаще признается важнейшим компонентом качества лечения бесплодия. Однако о барьерах внедрения пациент-ориентированных репродуктивных услуг в странах Центральной Азии известно недостаточно. Цель. Изучить барьеры, неудовлетворенные потребности и приоритетные направления улучшения помощи при бесплодии с точки зрения женщин, проходящих лечение бесплодия, и медицинских работников в Казахстане. Материалы и методы. Качественное исследование проводилось с использованием полуструктурированных интервью с женщинами, проходящими лечение бесплодия, а также специалистами репродуктивного здравоохранения в клиниках экстракорпорального оплодотворения (ЭКО). Данные анализировались методом качественного контент-анализа. Темы определялись индуктивно и сравнивались между группами участников. Результаты. Были выявлены пять основных тем: (1) информирование пациентов; (2) эмоциональное состояние пациентов; (3) психологическая поддержка; (4) организация лечебного процесса; (5) клиентский сервис. Участники отметили фрагментарность информации, эмоциональный стресс, нереалистичные ожидания, ограниченный доступ к психологической помощи, недостаточную координацию между специалистами, логистические трудности и необходимость более персонализированного и удобного обслуживания. Женщины чаще подчеркивали тревогу, неопределенность и эмоциональное напряжение, тогда как специалисты чаще упоминали дефицит времени, ограничения рабочего процесса и перегрузку коммуникацией. Заключение. Пациент-ориентированная помощь при бесплодии в Казахстане требует не только клинического совершенства, но и организационных и коммуникационных реформ. Введение пациентских навигаторов, служб психологической поддержки, более понятных информационных систем и мультидисциплинарной координации может существенно улучшить опыт пациентов и качество лечения. Кіріспе. Пациентке бағдарланған көмек бедеулікті емдеудегі сапаның маңызды бағыты ретінде барған сайын мойындалуда. Алайда Орталық Азия елдерінде пациентке бағдарланған репродуктивті қызметтерді енгізудегі кедергілер туралы мәліметтер аз. Мақсаты. Қазақстандағы бедеулікті емдеудегі кедергілерді, қанағаттандырылмаған қажеттіліктерді және жетілдіру басымдықтарын фертильді ем қабылдап жүрген әйелдер мен медицина қызметкерлерінің көзқарасы тұрғысынан зерттеу. Материалдар мен әдістері. Сапалық зерттеу жартылай құрылымданған сұхбаттар арқылы жүргізілді. Зерттеуге бедеулікті ем қабылдап жүрген әйелдер және экстракорпоралды ұрықтандыру (ЭКҰ) клиникаларында жұмыс істейтін репродуктивті денсаулық сақтау мамандары қатысты. Мәліметтер сапалықконтент-талдау әдісімен өңделді. Тақырыптар индуктивті түрде анықталып, қатысушылар топтары арасында салыстырылды. Нәтижелері. Бес негізгі тақырып анықталды: (1) пациенттерді ақпараттандыру; (2) пациенттердің эмоционалдық жағдайы; (3) психологиялық қолдау; (4) емдеу үдерісін ұйымдастыру; (5) клиенттік сервис. Қатысушылар ақпараттың үзік берілуін, эмоционалдық күйзелісті, шынайы емес күтулерді, психологиялық қолдауға қолжетімділіктіңшектеулігін, мамандар арасындағы үйлестірудің жеткіліксіздігін, логистикалық қиындықтарды және неғұрлым жекелендірілген әрі ыңғайлы қызмет көрсету қажеттігін атап өтті. Әйелдер көбінесе мазасыздықты, белгісіздікті және эмоционалдық стрессті көрсетсе, мамандар уақыт тапшылығын, жұмыс үдерісінің шектеулерін және коммуникациялық жүктеменің жоғарылауын жиі атады. Қорытынды. Қазақстандағы пациентке бағдарланған бедеулікті емдеу клиникалық сапамен қатар ұйымдастырушылық және коммуникациялық реформаларды да талап етеді. Пациент навигаторларын енгізу, психологиялық қолдау қызметтерін дамыту, ақпараттық жүйелерді жетілдіру және мультидисциплинарлық үйлестіру пациент тәжірибесі мен ем сапасын едәуір жақсарта алады.