Аңдатпа
The aim of the study was to determine the specificity of haemodynamic indicators and the characteristics of immune responses in lung tissue in animals with preserved spontaneous breathing, as well as in experimental pulmonary oedema. The study was conducted on 100 sexually mature male mice divided into control and experimental groups, in which the modelling of acute lung injury by ligation of the pulmonary artery with ventilatory loading was accompanied by the recording of systemic and pulmonary haemodynamic parameters, vascular pressure, blood distribution, and immunological indicators. In the experiment, the modelling of acute lung injury was accompanied by changes in the immune profile and haemodynamics. After 24 hours, in animals with high catecholamine levels (≥3.5 nM/L), the T-lymphocyte content reached 60.5±4.8%, which exceeded the values observed with moderate elevation (57.4±4.6%). The T-helper and cytotoxic T-lymphocyte index under pronounced activation was 2.39±0.27 versus 2.07±0.19, and the interleukin-10 level decreased to 7.2±0.6 pg/mL, indicating an imbalance between anti-inflammatory and pro-inflammatory signals. At 72 hours, the immune alterations retained an intermediate character: the total T-lymphocyte content was partially restored, but the interleukin-10 level remained low, confirming the dominance of inflammatory activity. On day 7, the T-lymphocyte content reached 63.2±5.1% under high reactivity, whereas in the group with moderate activation it remained at 54.9±4.4%; the T-helper and cytotoxic T-lymphocyte index increased to 2.55±0.16, and the interleukin-10 level decreased to 5.1±0.5 pg/mL. The results of the experiment showed a phasic pattern of immune rearrangements during the modelling of acute lung injury, with prolonged persistence of a pro-inflammatory imbalance. The findings may be used by specialists in experimental and clinical immunology, as well as pathophysiology, for the development of new approaches to the diagnosis and management of post-haemorrhagic and acute inflammatory conditions. Цель исследования заключалась в определении специфики гемодинамических показателей и особенностей иммунных реакций в лёгочной ткани у животных с сохранённым спонтанным дыханием, а также при экспериментальном отёке лёгких. Исследование проведено на 100 половозрелых самцах мышей, разделённых на контрольную и опытную группы, где моделирование острого повреждения лёгких путём перевязки лёгочной артерии с вентиляционной нагрузкой сопровождалось регистрацией системных и лёгочных гемодинамических параметров, сосудистого давления, распределения крови и иммунологических показателей. В эксперименте моделирование острого повреждения лёгких сопровождалось изменениями иммунного профиля и гемодинамики. Через 24 часа у животных с высоким уровнем катехоламинов (≥3,5 нМ/л) содержание Т-лимфоцитов достигало 60,5 ± 4,8%, что превышало показатели при умеренном повышении (57,4 ± 4,6%). Индекс Т-хелперов и цитотоксических Т-лимфоцитов при выраженной активации составлял 2,39 ± 0,27 против 2,07 ± 0,19, а уровень интерлейкина-10 снижался до 7,2 ± 0,6 пг/мл, что свидетельствовало о дисбалансе между противовоспалительными и провоспалительными сигналами. На 72-й час иммунные изменения сохраняли промежуточный характер: общее содержание Т-лимфоцитов частично восстанавливалось, но уровень интерлейкина-10 оставался низким, подтверждая доминирование воспалительной активности. На 7-е сутки содержание Т-лимфоцитов достигало 63,2 ± 5,1% при высокой реактивности, тогда как в группе с умеренной активацией оставалось на уровне 54,9 ± 4,4%; индекс Т-хелперов и цитотоксических Т-лимфоцитов возрастал до 2,55 ± 0,16, а уровень интерлейкина-10 снижался до 5,1 ± 0,5 пг/мл. Результаты эксперимента показали фазовый характер иммунных перестроек при моделировании острого повреждения лёгких с длительным сохранением провоспалительного дисбаланса. Полученные результаты могут быть использованы специалистами в области экспериментальной и клинической иммунологии, а также патофизиологии для разработки новых подходов к диагностике и коррекции постгеморрагических и острых воспалительных состояний. Зерттеудің мақсаты - өздігінен тыныс алуы сақталған жануарларда, сондай-ақ өкпенің эксперименттік ісінуі кезінде гемодинамикалық көрсеткіштердіңерекшеліктерін және өкпе тінінде дамитын иммундық реакциялардың сипатын анықтау болды. Зерттеу бақылау және тәжірибелік топтарға бөлінген 100 жыныстық жетілген аталық тышқанда жүргізілді, мұнда өкпенің жедел зақымдануы өкпе артериясын желдету жүктемесімен байлау арқылы модельденіп, жүйелік және өкпелік гемодинамикалықпараметрлер, тамыр қысымы, қанның таралуы және иммунологиялық көрсеткіштер тіркелді. Тәжірибеде өкпенің жедел зақымдануын модельдеу иммундық профиль мен гемодинамиканың өзгерістерімен қатар жүрді. 24 сағаттан кейін катехоламиндер деңгейі жоғары (≥3,5 нМ/л) жануарларда Т-лимфоциттер мөлшері 60,5 ± 4,8% жетті, бұл орташа жоғарылау кезіндегі көрсеткіштерден (57,4 ± 4,6%) асып түсті. Айқын белсендіру кезінде Т-хелперлер мен цитотоксикалықТ-лимфоциттер индексі 2,39 ± 0,27 құрады, ал орташа белсендіру тобында бұл көрсеткіш 2,07 ± 0,19 болды; интерлейкин-10 деңгейі 7,2 ± 0,6 пг/мл дейін төмендеді, бұл қабынуға қарсы және қабынуды қоздыратын сигналдар арасындағы тепе-теңдіктің бұзылғанын көрсетті. 72-ші сағатта иммундық өзгерістер аралық сипатта сақталды: Т-лимфоциттердің жалпы мөлшері ішінара қалпына келді, бірақинтерлейкин-10 деңгейі төмен күйінде қалды, бұл қабыну белсенділігінің басым болуын растады. 7-ші тәулікте Т-лимфоциттер мөлшері жоғары реактивтілік кезінде 63,2 ± 5,1% жетті, ал орташа белсендіру тобында 54,9 ± 4,4% деңгейінде қалды; Т-хелперлер мен цитотоксикалық Т-лимфоциттер индексі 2,55 ± 0,16 дейін өсті, ал интерлейкин-10 деңгейі 5,1 ± 0,5 пг/мл дейін төмендеді. Тәжірибе нәтижелері өкпенің жедел зақымдануын модельдеу кезінде иммундық қайта құрылулардың фазалық сипатта болатынын және қабынуды қоздыратын тепе-теңсіздіктің ұзақ уақыт сақталатынын көрсетті. Алынған нәтижелерді эксперименттік және клиникалықиммунология, сондай-ақ патофизиология саласындағы мамандар постгеморрагиялық және жедел қабыну жағдайларын диагностикалау мен түзетудің жаңа тәсілдерін әзірлеу үшін пайдалана алады.