Аңдатпа
Introduction. Peptic gastroduodenal bleeding is one of the leading causes of non-variceal upper gastrointestinal bleeding and is associated with a high risk of rebleeding and mortality. Despite advances in endoscopic technologies, the effectiveness of standard injection hemostasis methods remains limited, necessitating further improvement of therapeutic approaches. Aim. To improve the effectiveness of endoscopic treatment of peptic gastroduodenal bleeding through the development and clinical evaluation of an improved endoscopic injection-application hemostasis technique. Materials and Methods. A controlled clinical study was conducted involving 60 patients with peptic gastroduodenal bleeding. Patients were divided into a main group (n = 31), in which the developed improved endoscopic injection-application hemostasis method using an additional manipulation channel was applied, and a control group (n = 29), which received standard endoscopic treatment. The effectiveness of primary hemostasis, the incidence of rebleeding, the dynamics of endoscopic changes according to the Forrest classification, ulcer healing rates, laboratory parameters, and length of hospital stay were evaluated. Results. The use of the improved method achieved primary hemostasis in 96.8% of patients and significantly reduced the rate of early rebleeding to 3.2% compared with 13.8% in the control group (p < 0.05). The main group demonstrated faster ulcer epithelialization, earlier stabilization of the endoscopic findings, and a reduction in hospital stay by an average of 3.1 days. No complications or adverse effects were observed. Conclusions. The improved endoscopic injection-application hemostasis method is an effective and safe approach for the treatment of peptic gastroduodenal bleeding, providing a reduction in rebleeding rates, acceleration of reparative processes, and shortening of hospital stay. The method may be recommended for clinical practice, particularly in patients at high risk of recurrent bleeding. Введение. Язвенные гастродуоденальные кровотечения являются одной из основных причин неварикозных кровотечений из верхних отделов желудочно-кишечного тракта и сопровождаются значительным риском рецидивов и летальности. Несмотря на развитие эндоскопических технологий, эффективность стандартных инъекционных методов гемостаза остаётся ограниченной, что требует дальнейшего совершенствования методов лечения. Цель. Повысить эффективность эндоскопического лечения язвенных гастродуоденальных кровотечений путём разработки и клинической оценки эффективности усовершенствованного способа эндоскопического инъекционно-аппликационного гемостаза. Материалы и методы. Проведено контролируемое клиническое исследование с участием 60 пациентов с язвенными гастродуоденальными кровотечениями. Пациенты были распределены на основную группу (n = 31), в которой применялся разработанный усовершенствованный метод эндоскопического инъекционно-аппликационного гемостаза с использованием дополнительного манипуляционного канала, и контрольную группу (n = 29), получавшую стандартное эндоскопическое лечение. Оценивались эффективность первичного гемостаза, частота рецидивов кровотечения, динамика эндоскопических изменений по классификации Forrest, темпы репарации язвенного дефекта, лабораторные показатели и продолжительность госпитализации. Результаты. Применение усовершенствованного метода позволило достичь первичного гемостаза у 96,8% пациентов и достоверно снизить частоту ранних рецидивов кровотечения до 3,2% по сравнению с 13,8% в контрольной группе (p < 0,05). В основной группе отмечены более быстрые темпы эпителизации язвенного дефекта, ранняя стабилизация эндоскопической картины и сокращение сроков стационарного лечения в среднем на 3,1 суток. Осложнений и побочных эффектов не зарегистрировано. Выводы. Усовершенствованный эндоскопический инъекционно-аппликационный способ гемостаза является эффективным и безопасным методом лечения язвенных гастродуоденальных кровотечений, обеспечивающим снижение частоты рецидивов, ускорение репаративных процессов и сокращение сроков госпитализации. Метод может быть рекомендован для внедрения в клиническую практику, особенно у пациентов с высоким риском повторного кровотечения. Кіріспе. Ойық жаралы гастродуоденалды қан кетулер асқазан-ішек жолының жоғарғы бөлімдеріндегі варикозды емес қан кетулердің негізгі себептерінің бірі болып табылады және қайталанатын қан кету мен өлім-жітім қаупінің жоғары болуымен сипатталады. Эндоскопиялық технологиялардың дамуына қарамастан, стандартты инъекциялық гемостаз әдістерінің тиімділігі шектеулі болып қалып отыр, бұл емдеу тәсілдерін одан әрі жетілдіруді талап етеді. Мақсаты. Жетілдірілген эндоскопиялық инъекциялық-аппликациялық гемостаз әдісін әзірлеу және оның клиникалық тиімділігін бағалау арқылы ойық жаралы гастродуоденалды қан кетулерді эндоскопиялық емдеудің тиімділігін арттыру. Зерттеу әдістері. Ойық жаралы гастродуоденалды қан кетулері бар 60 пациенттің қатысуымен бақыланатын клиникалық зерттеу жүргізілді. Пациенттер негізгі топқа (n = 31), онда қосымша манипуляциялық канал қолданылған жетілдірілген эндоскопиялық инъекциялық-аппликациялық гемостаз әдісі пайдаланылды, және стандартты эндоскопиялық ем алған бақылау тобына (n = 29) бөлінді. Алғашқы гемостаздың тиімділігі, қайталама қан кету жиілігі, Forrest жіктемесі бойынша эндоскопиялық өзгерістердің динамикасы, ойық жараның жазылу қарқыны, зертханалық көрсеткіштер және ауруханада болу ұзақтығы бағаланды. Нәтижелері. Жетілдірілген әдісті қолдану пациенттердің 96,8%-ында алғашқы гемостазға қол жеткізуге мүмкіндік берді және бақылау тобындағы 13,8%-бен салыстырғанда ерте қайталама қан кету жиілігін 3,2%-ға дейін сенімді түрде төмендетті (p < 0,05). Негізгі топта ойық жараның эпителизациясы жылдамырақ жүріп, эндоскопиялық көріністің ертерек тұрақтануы және стационарда емделу мерзімінің орта есеппен 3,1 тәулікке қысқаруы байқалды. Асқынулар мен жағымсыз әсерлер тіркелмеді. Қорытындылар. Эндоскопиялық инъекциялық-аппликациялық гемостаздың жетілдірілген әдісі ойық жаралы гастродуоденалды қан кетулерді емдеуде тиімді әрі қауіпсіз болып табылады, қайталама қан кету жиілігін төмендетіп, репаративтік үдерістерді жеделдетуге және стационарда емделу мерзімін қысқартуға мүмкіндік береді. Әдісті клиникалық тәжірибеге, әсіресе қайта қан кету қаупі жоғары пациенттерде, енгізу ұсынылады.