Аңдатпа
Background: Myopia in children is one of the key issues in paediatric ophthalmology, due to its high prevalence, tendency to progress, and the risk of serious complications. Despite the widespread use of spectacle correction, the question of the optimal degree of correction remains a matter of debate. Purpose: To assess the effect of various methods of spectacle correction on the rate of myopia progression in children. Materials and methods: A prospective comparative study was conducted involving 73 patients (146 eyes) aged 7–15 years. Patients were divided into three groups: full correction of the spherical and cylindrical components, incomplete spherical correction, and incomplete cylindrical correction. The primary outcome measure was the annual rate of myopia progression (D/year), calculated based on the change in the spherical equivalent of refraction. Statistical analysis included one-way analysis of variance (ANOVA), Tukey’s post-hoc test and the Kruskal–Wallis test. Results: The lowest rate of myopia progression was observed in the full correction group (−1.08 ± 0.53 D/year) compared with the incomplete spherical (−2.03 ± 1.13 D/year) and incomplete cylindrical correction groups (−1.99 ± 0.83 D/year). The differences between the groups were statistically significant (F = 10.824; p < 0.001). The effect size was η² = 0.24, corresponding to a large effect. Additional non-parametric analysis confirmed the results (p < 0.001). Conclusion: Full spectacle correction of myopia in children significantly reduces the rate of disease progression compared with partial correction and may be considered the preferred management strategy in clinical practice. Актуальность: Миопия у детей является одной из ключевых проблем детской офтальмологии, что обусловлено её высокой распространённостью, склонностью к прогрессированию и риском развития серьёзных осложнений. Несмотря на широкое применение очковой коррекции, вопрос оптимального объёма коррекции остаётся дискуссионным. Цель: Оценить влияние различных методов очковой коррекции на скорость прогрессирования миопии у детей. Материалы и методы: Проведено проспективное сравнительное исследование, включающее 73 пациента (146 глаз) в возрасте 7–15 лет. Пациенты были распределены на три группы: полная коррекция сферического и цилиндрического компонентов, неполная сферическая коррекция и неполная цилиндрическая коррекция. Основным показателем являлась годовая скорость прогрессирования миопии (D/год), рассчитанная по изменению сфероэквивалента рефракции. Статистический анализ включал однофакторный дисперсионный анализ (ANOVA), апостериорный анализ Tukey и критерий Краскала–Уоллиса. Результаты: Наименьшая скорость прогрессирования миопии выявлена в группе полной коррекции (−1,08 ± 0,53 D/год) по сравнению с неполной сферической (−2,03 ± 1,13 D/год) и неполной цилиндрической коррекцией (−1,99 ± 0,83 D/год) . Различия между группами статистически значимы (F = 10,824; p < 0,001). Величина эффекта составила η² = 0,24, что соответствует большому эффекту. Дополнительный непараметрический анализ подтвердил полученные результаты (p < 0,001). Заключение: Полная очковая коррекция миопии у детей ассоциирована со статистически значимо более низкой скоростью прогрессирования по сравнению с неполной коррекцией и может рассматриваться как предпочтительная стратегия ведения пациентов в клинической практике. Кіріспе: Балалардағы миопия – жоғары таралуы, өршу тенденциясы және ауыр асқынулардың қаупіне байланысты балалар офтальмологиясының басты мәселелерінің бірі. Көзілдірікпен түзетудің кеңінен қолданылуына қарамастан, түзетудің оңтайлы дәрежесін анықтау мәселесі әлі күнге дейін даулы болып отыр. Мақсаты: балалардағы миопияның өршу жылдамдығына әртүрлі көзілдірік түзету әдістерінің әсерін бағалау. Материалдар мен әдістер: 7–15 жас аралығындағы 73 науқас (146 көз) қатысқан проспективті салыстырмалы зерттеу жүргізілді. Науқастар сфералық және цилиндрлік компоненттерді толық түзету, сфералық түзетудің толық емес түрі және цилиндрлік түзетудің толық емес түрі бойынша үш топқа бөлінді. Негізгі нәтиже көрсеткіші рефрактивтіліктің сфералық эквивалентінің өзгерісіне негізделген миопияның жыл сайынғы өсу қарқыны (Д/жылы) болды. Статистикалық талдау біржақты дисперсия талдауын (ANOVA), Tukey кейінгі тестін және Kruskal–Wallis тестін қамтыды. Нәтижелер: Миопияның өршу жылдамдығы толық түзету тобында ең төмен (−1,08 ± 0,53 Д/жыл) болып, толық емес сфералық (−2,03 ± 1,13 Д/жыл) және толық емес цилиндрлік түзету топтарына (−1,99 ± 0,83 Д/жыл) қарағанда айырмашылық статистикалық маңызды болды. Топтар арасындағы айырмашылықтар статистикалық тұрғыдан маңызды болды (F = 10.824; p < 0.001). Эффект мөлшері η² = 0.24, бұл үлкен эффектке сәйкес келеді. Қосымша параметрлік емес талдау нәтижелерді растады (p < 0.001). Қорытынды: Балалардағы миопияны толық көзілдірікпен түзету аурудың өршу жылдамдығын ішінара түзетумен салыстырғанда айтарлықтай азайтады және клиникалық тәжірибеде басым басқару стратегиясы ретінде қарастырылуы мүмкін.