Аңдатпа
Introduction. Legg–Calvé–Perthes disease (LCPD) is one of the most common pediatric osteochondropathies and is characterized by aseptic necrosis of the femoral head epiphysis followed by stage-dependent remodeling. The disease results in impaired hip joint congruency, development of range-of-motion limitations, pain syndrome, and an abnormal gait pattern. Materials and Methods A prospective non-randomized controlled clinical trial. At this stage, 36 patients diagnosed with Legg–Calvé–Perthes disease were included and allocated according to the treatment method: the main group comprised 15 children, and the control group comprised 21 children. Primary data were obtained from inpatient medical records (Form No. 003/u). Results. Both groups demonstrated a positive trend in hip joint functional status; however, improvement was more pronounced in the main group, with progression to the level of full compensation. Intergroup differences were statistically significant (p < 0.001). Conclusions. Comprehensive treatment of Legg–Calvé–Perthes disease in children provided a statistically significant improvement in hip joint functional status in the long-term follow-up period. In the main group, outcomes assessed by the mHHS and Tsykunov scales were significantly higher than those in the control group. Введение. Болезнь Легга–Кальве–Пертеса (БЛКП) относится к наиболее распространённым остеохондропатиям детского возраста и характеризуется асептическим некрозом эпифиза головки бедренной кости с последующим стадийным ремоделированием. Заболевание приводит к нарушению конгруэнтности тазобедренного сустава, формированию ограничений движений, болевого синдрома и патологического стереотипа ходьбы. Материалы и методы. Проспективное нерандомизированное контролируемое клиническое исследование. На данном этапе в исследование включено 36 пациентов с диагнозом болезни Легга–Кальве–Пертеса, распределение которых осуществлялось в зависимости от применённого метода лечения: основная группа — 15 детей, контрольная — 21 ребёнок. Источником первичной информации являлись медицинские карты стационарных больных (форма №003/у). Результаты. В обеих группах отмечена положительная динамика функционального состояния тазобедренного сустава, однако у пациентов основной группы улучшение было более выраженным, с переходом к уровню полной компенсации. Различия между группами были статистически значимыми (p<0,001). Выводы. Комплексное лечение болезни Легга–Кальве–Пертеса у детей обеспечило статистически значимое улучшение функционального состояния тазобедренного сустава в отдаленном периоде наблюдения, при этом в основной группе результаты по шкалам mHHS и Цыкунова были достоверно выше по сравнению с контрольной. Кіріспе. Легг–Кальве–Пертес ауруы (ЛКПА) балалар жасындағы ең жиі кездесетін остеохондропатиялардың бірі болып табылады және сан сүйегі басының эпифизінде асептикалық некроздың дамуы, кейіннен кезеңдік ремоделденуімен сипатталады. Ауру жамбас-сан буынының конгруэнттілігінің бұзылуына, қозғалыс көлемінің шектелуіне, ауырсыну синдромының пайда болуына және жүріс стереотипінің патологиялық өзгеруіне алып келеді. Материалдар мен әдістер. Зерттеу дизайны бойынша жұмыс проспективті, рандомизацияланбаған, бақыланатын клиникалық зерттеу ретінде жүргізілді. Осы кезеңде Легг–Кальве–Пертес ауруы диагнозы қойылған 36 пациент зерттеуге енгізілді, олар қолданылған емдеу әдісіне байланысты бөлінді: негізгі топқа 15 бала, бақылау тобына 21 бала енгізілді. Бастапқы ақпарат көзі ретінде стационарлық науқастардың медициналық карталары (№003/у нысаны) пайдаланылды. Нәтижелер. Екі топта да жамбас-сан буынының функционалдық жағдайының оң динамикасы байқалды, алайда негізгі топтағы пациенттерде жақсарудың айқындылығы жоғары болып, толық компенсация деңгейіне өтуімен сипатталды. Топтар арасындағы айырмашылықтар статистикалық тұрғыдан мәнді болды (p < 0,001). Қорытындылар. Балалардағы Легг–Кальве–Пертес ауруын кешенді емдеу ұзақ мерзімді бақылау кезеңінде жамбас-сан буынының функционалдық жағдайының статистикалық тұрғыдан мәнді жақсаруын қамтамасыз етті. Негізгі топта mHHS және Цыкунов шкалалары бойынша нәтижелер бақылау тобымен салыстырғанда сенімді түрде жоғары болды.