Аңдатпа
Objective: The use of Veno-Arterial Extracorporeal Membrane Oxygenation (VA-ECMO) is a potentially life-saving strategy for patients with refractory cardiogenic shock (CS) secondary to ST-segment elevation myocardial infarction (STEMI)for whom standard therapy is ineffective. Data on the implementation of this method are scarce in the Republic of Kazakhstan (RK). Aim of the Study To evaluate the feasibility and initial clinical outcomes of emergency percutaneous coronary intervention (PCI) supported by VA-ECMO under a unified protocol in patients with refractory cardiogenic shock in the Republic of Kazakhstan. Methods A retrospective, single-center study was conducted, including a series of six consecutive patients with refractory CS due to STEMI who underwent emergency coronary artery stenting at the Pavlodar Regional Cardiology Center during the period from October 2024 to September 2025. PCI was performed with active peripheral VA-ECMO support via a femoral approach. The primary endpoint was survival to hospital discharge, and the secondary endpoint was the frequency of major complications. Results The mean age of the patients was 71.3 years (men — 83.3%). Multivessel coronary artery disease was recorded in 100% of patients. The PCI procedure was technically successful in all 6 cases, achieving TIMI 3 flow. The mean duration of ECMO support during the intervention was 56 minutes (30–90 minutes). Hospital survival was 83.3%(5 out of 6 patients were discharged in satisfactory condition). Among discharged patients, 30- and 90-day survival was 100%. A complication in the form of femoral artery dissection was recorded in 1 patient (16.7%). Conclusions The application of a unified perioperative management protocol allows for the successful performance of emergency PCI with VA-ECMO support in patients with refractory cardiogenic shock. The method is technically feasible and provides a high level of early survival comparable to international data, confirming its potential as a life-saving option. Использование вено-артериальной экстракорпоральной мембранной оксигенации (ВА-ЭКМО) является потенциально жизнесберегающей стратегией для пациентов с рефрактерным кардиогенным шоком (КШ) на фоне инфаркта миокарда с подъемом сегмента ST (ИМпST), для которых стандартная терапия неэффективна. В Республике Казахстан (РК) данные о внедрении данной методики отсутствуют. Цель исследования: Оценить реализуемость и первоначальные клинические исходы экстренного чрезкожного коронарного вмешательства (ЧКВ) под поддержкой ВА-ЭКМО в условиях единого унифицированного протокола у пациентов с рефрактерным кардиогенным шоком на территории РК. Методы: Проведено ретроспективное, одноцентровое исследование, включающее серию из шести последовательных пациентов с рефрактерным КШ на фоне ИМпST, которым было выполнено экстренное стентирование коронарных артерий в Павлодарском Областном Кардиологическом Центре в период с октября 2024 года по сентябрь 2025 года. ЧКВ выполнялось при активной периферической ВА-ЭКМО поддержке через бедренный доступ. Первичной конечной точкой была выживаемость до выписки из стационара, вторичной — частота основных осложнений. Результаты: Средний возраст пациентов составил 71,3 года (мужчины — 83,3%). У 100% пациентов было зафиксировано многососудистое поражение. Процедура ЧКВ была технически успешной во всех 6 случаях, с достижением кровотока TIMI 3. Средняя длительность ЭКМО-поддержки во время вмешательства составила 56 минут (30–90 минут). Госпитальная выживаемость составила 83,3% (5 из 6 пациентов выписаны в удовлетворительном состоянии). Среди выписанных пациентов 30- и 90-дневная выживаемость составила 100%. Осложнение в виде диссекции бедренной артерии зафиксировано у 1 пациента (16,7%). Выводы: Применение унифицированного протокола периоперационного ведения позволяет успешно проводить экстренное ЧКВ под поддержкой ВА-ЭКМО у пациентов с рефрактерным кардиогенным шоком. Методика технически реализуема и обеспечивает высокий уровень ранней выживаемости, сопоставимый с международными данными, что подтверждает ее потенциал в качестве жизнесберегающей опции. Вено-артериялық экстракорпоралдық мембраналық оксигенацияны (ВА-ЭКМО) қолдану стандартты терапия тиімсіз болған ST сегментінің көтерілуімен болатын миокард инфарктісі (МКСК) аясындағы рефрактерлік кардиогенді шок (КШ) бар пациенттер үшін өмірді сақтауға қабілетті стратегия болып табылады. Қазақстан Республикасында (ҚР) осы әдісті енгізу туралы деректер жоқ. Зерттеу мақсаты: ҚР аумағында рефрактерлік кардиогенді шок бар пациенттерде бірыңғай стандартталған хаттама жағдайында ВА-ЭКМО қолдауымен шұғыл тері арқылы коронарлық араласудың (ТКА) іске асырылуын және бастапқы клиникалық нәтижелерін бағалау. Әдістер: 2024 жылдың қазан айынан 2025 жылдың қыркүйегіне дейінгі кезеңде Павлодар облыстық кардиологиялық орталығында шұғыл коронарлық артерия стенттеуі жүргізілген рефрактерлік КШ-пен 6 пациентті қамтитын ретроспективті, бір орталықты зерттеу жүргізілді. ТКА шұғыл перифериялық ВА-ЭКМО қолдауымен (сандық қолжетімділік арқылы) орындалды. Негізгі соңғы нүкте стационардан шыққанға дейінгі өмір сүру ұзақтығы болды, ал екіншісі — негізгі асқынулардың жиілігі. Нәтижелер: Пациенттердің орташа жасы 71,3 жасты құрады (ерлер — 83,3%). Пациенттердің 100%-ында көп тамырлы зақымдану тіркелді. ТКА процедурасы барлық 6 жағдайда техникалық тұрғыдан сәтті өтті, TIMI 3ағынына қол жеткізілді. Араласу кезіндегі ЭКМО қолдаудың орташа ұзақтығы 56 минутты (30–90 минут) құрады. Ауруханадағы өмір сүру ұзақтығы 83,3% (6 пациенттің 5-і қанағаттанарлық жағдайда шығарылды). Шығарылған пациенттер арасында 30 және 90 күндік өмір сүру ұзақтығы 100% құрады. Сандық артерияның диссекциясы түріндегі асқыну 1 пациентте (16,7%) тіркелді. Қорытындылар: Периоперациялық жүргізудің бірыңғай хаттамасын қолдану рефрактерлік кардиогенді шок бар пациенттерде ВА-ЭКМО қолдауымен шұғыл ТКА-ны сәтті жүргізуге мүмкіндік береді. Әдіс техникалық тұрғыдан іске асырылады және халықаралық деректермен салыстыруға болатын ерте өмір сүрудің жоғары деңгейін қамтамасыз етеді, бұл оның өмірді сақтау мүмкіндігі ретіндегі әлеуетін растайды.