Аңдатпа
Introduction: pelvic injuries as part of a combined injury are a serious medical problem, the mortality rate from which, according to various authors, reaches 60% [1, 4] (Adam Starr, Joseph P. Miney, 2002). Although the prevalence of pelvic injuries is relatively low, accounting for about 16% of the total number of injuries [16], unstable pelvic fractures accompanied by shock and bleeding are particularly dangerous [20]. Only a limited number of publications are devoted to the epidemiology of pelvic injuries, including an analysis of the age and sex distribution of patients [14], the circumstances of the injury, anatomical localization of injuries, and other characteristics [3]. The purpose of this study is to conduct an epidemiological analysis of patients with pelvic bone injuries admitted to the emergency hospital in Semey, East Kazakhstan region (Kazakhstan). Material and methods: This study is a descriptive retrospective study within a single educational institution. The work was carried out within the framework of the grant financing of the project of the Ministry of Education and Science of the Republic of Kazakhstan: IRN AP05135531 “Development of a system of ortho-surgical rehabilitation of pelvic bone injuries in road accidents in the Republic of Kazakhstan.” A cross-sectional study was conducted. It included all cases of pelvic injuries (N = 250) for the period from 01.01.2013 to 31.12.2017. Results: The study included the results of an examination of 250 victims with pelvic bone injuries who underwent inpatient treatment at the Semey State Emergency Hospital from 01.01.2013 to 31.12.2017. 46.8% (117 people) of the victims were men, 53.2% (133 people) were women. Pelvic bone injuries were reported during the year: 20.8% (N = 52) in spring, 24.4% (N = 61) in winter, 22.4% (N = 56) in summer, and 32.4% (N = 81) in autumn. 93.2% (N =233) of the victims did not require surgical treatment, and 6.8% (N =17) were treated surgically. 97.2% (N = 243) of the injured were discharged. Conclusion: Traffic accidents and falls from heights are the main causes of pelvic injuries, which highlights the need for stricter traffic rules compliance. The distribution of injuries according to the AO-Tile classification showed a predominance of type A (54.4%) and type B (41.2%). Введение: травмы таза как часть сочетанной травмы являются серьезной медицинской проблемой, смертность от которой, по данным различных авторов, достигает 60% [1, 4] (Адам Старр, Джозеф П. Миней, 2002). Хотя распространенность травм таза относительно невелика и составляет около 16% от общего числа травм [166], нестабильные переломы таза, сопровождающиеся шоком и кровотечением, особенно опасны [20]. Лишь ограниченное число публикаций посвящено эпидемиологии травм таза, включая анализ возрастного и полового распределения пациентов [14], обстоятельств травмы, анатомической локализации повреждений и других характеристик [3]. Целью данного исследования является проведение эпидемиологического анализа пациентов с травмами костей таза, госпитализированных в больницу скорой медицинской помощи города Семей Восточно-Казахстанской области (Казахстан). Материал и методы: Данное исследование представляет собой описательное ретроспективное исследование в рамках одного учебного заведения. Работа выполнена в рамках грантового финансирования проекта Министерства образования и науки Республики Казахстан: IRN AP05135531 “Разработка системы ортохирургической реабилитации травм костей таза при дорожно-транспортных происшествиях в Республике Казахстан”. Было проведено поперечное исследование. В него были включены все случаи травм таза (N = 250) за период с 01.01.2013 по 31.12.2017. Результаты: В исследование были включены результаты обследования 250 пострадавших с травмами костей таза, которые проходили стационарное лечение в Государственной больнице скорой медицинской помощи города Семей за период с 01.01.2013 по 31.12.2017 г. 46,8% (117 человек) пострадавших составили мужчины, 53,2% (133 человека) - женщины. В течение года были зарегистрированы случаи травм костей таза: 20,8% (N = 52) весной, 24,4% (N = 61) зимой, 22,4% (N = 56) летом и 32,4% (N = 81) осенью. 93,2% (N=233) пострадавших не нуждались в хирургическом лечении, 6,8% (N=17) были пролечены хирургическим путем. 97,2% (N = 243) пострадавших были выписаны. Вывод: Основными причинами травм таза являются дорожно-транспортные происшествия и падения с высоты, что подчеркивает необходимость более строгого соблюдения правил дорожного движения. Распределение травм в соответствии с классификацией АО-Tile показало преобладание типа А (54,4%) и типа В (41,2%). Кіріспе: біріктірілген жарақаттың бөлігі ретінде жамбас жарақаттары ауыр медициналық проблема болып табылады, оның өлімі әр түрлі авторлардың пікірінше 60% жетеді [1, 4] (Адам Старр, Джозеф П.Миней, 2002). Жамбас жарақаттарының таралуы салыстырмалы түрде аз және жалпы жарақаттардың шамамен 16% құрайды [16], шокпен және қан кетумен бірге жүретін тұрақсыз жамбас сынықтары әсіресе қауіпті [20]. Тек шектеулі басылымдар жамбас жарақаттарының эпидемиологиясына, соның ішінде пациенттердің жас және жыныстық таралуын талдауға [14], жарақат жағдайларына, зақымданудың анатомиялық орналасуына және басқа сипаттамаларға арналған [3]. Бұл зерттеудің мақсаты Шығыс Қазақстан облысы (Қазақстан) Семей қаласының Жедел медициналық жәрдем ауруханасына жатқызылған жамбас сүйектері жарақаттанған пациенттерге эпидемиологиялық талдау жүргізу болып табылады. Материал және әдістер: бұл зерттеу бір оқу орнындағы сипаттамалық ретроспективті зерттеу болып табылады. Жұмыс Қазақстан Республикасы Білім және ғылым министрлігінің: IRN AP05135531 "Қазақстан Республикасында жол-көлік оқиғалары кезінде жамбас сүйектерінің жарақаттарын ортохирургиялық оңалту жүйесін әзірлеу" жобасын гранттық қаржыландыру шеңберінде орындалды. Көлденең зерттеу жүргізілді. Оған 01.01.2013-31.12.2017 жылдар аралығында жамбас жарақаттарының барлық жағдайлары (N = 250) енгізілді. Нәтижелері: зерттеуге 01.01.2013 - 31.12.2017 ж.аралығында Семей қаласының мемлекеттік жедел медициналық жәрдем ауруханасында стационарлық емдеуден өткен жамбас сүйектерінің жарақаты бар 250 зардап шегушіні тексеру нәтижелері енгізілді. зардап шеккендердің 46,8% - ы (117 адам) ерлер, 53,2% - ы (133 адам) әйелдер. Бір жыл ішінде жамбас сүйектерінің зақымдану жағдайлары тіркелді: көктемде 20,8% (N = 52), қыста 24,4% (N = 61), жазда 22,4% (N = 56) және күзде 32,4% (N = 81). Зардап шеккендердің 93,2% (N =233) хирургиялық емдеуді қажет етпеді, 6,8% (N =17) хирургиялық жолмен емделді. Зардап шеккендердің 97,2% (N = 243) шығарылды. Қорытынды: жамбас жарақаттарының негізгі себептері жол-көлік оқиғалары мен биіктіктен құлау болып табылады, бұл жол ережелерін қатаң сақтау қажеттілігін көрсетеді. Ao-Tile классификациясына сәйкес жарақаттардың таралуы А типінің (54,4%) және В типінің(41,2%) басым екенін көрсетті.