Аңдатпа
Актуальность: Одним из ведущих факторов, снижающих уровень репродуктивного здоровья, является антифосфолипидный синдром. Цель: Определение иммунологических изменений при лечении АФС у беременных. Материалы и методы: Исследование проводилось среди беременных с АФС, которые подразделены на 2 группы. Группы были репрезентативны по возрасту, паритету, акушерской и соматической патологии, но отличались по методам лечения. В I группу сравнения (традиционного ведения) вошли 28 беременных с АФС. В данной группе все беременные получали традиционную терапию АФС, включающую антикоагулянты, антиагреганты, глюкокортикоиды. Во II - основную группу вошли 48 беременных с АФС. В данной группе всем беременным на фоне традиционной терапии дополнительно в комплексе применялись системная энзимотерапия и плазмоферез. Результаты: Достоверные различия также были зафиксированы между контрольной и основной группой по уровню циркулирующих иммунных комплексов через 10 и 30 дней после начала лечения, которые составили 23,6% и 29,7% соответственно (р<0,05; р<0,01). В основной группе уже через 10 суток была отмечена положительная динамика, уменьшение абсолютного и относительного числа беременных с диагностическим титром обоих маркеров ВА и аКЛ (на 41,7%). Относительные показатели выявления диагностического титра ВА и аКЛ через 30 суток имели тенденцию к уменьшению по сравнению с контролем, различия с группой традиционного ведения оставались достоверными (p<0,05). По результатам исследования содержание иммуноглобулинов у беременных контрольной группы и основной группы не имело достоверных различий. Заключение: Таким образом, комплексная терапия антифосфолипидного синдрома достоверно эффективна, быстрее приводит к нормализации показателей иммунной системы у беременных с АФС. Relevance: One of the leading factors that reduce the level of reproductive health is antiphospholipid syndrome. Aim: Determination of immunological changes during the treatment of APS in pregnant women. Materials and methods: The study was conducted among pregnant women with APS, which were divided into 2 groups. The groups were representative in terms of age, parity, obstetric and somatic pathology, but differed in treatment methods. The first comparison group (traditional management) included 28 pregnant women with APS. In this group, all pregnant women received traditional therapy for APS, including anticoagulants, antiplatelet agents, and glucocorticoids. The second - main group included 48 pregnant women with APS. In this group, all pregnant women, along with traditional therapy, additionally received systemic enzyme therapy and plasmapheresis. Results: Significant differences were also recorded between the control and main groups in the level of circulating immune complexes 10 and 30 days after the start of treatment, which amounted to 23.6% and 29.7%, respectively (p<0.05; p<0.01). In the main group, positive dynamics were noted after 10 days, a decrease in the absolute and relative number of pregnant women with a diagnostic titer of both markers of VA and aCL (by 41.7%). Relative indicators of detection of the diagnostic titer of VA and aCL after 30 days tended to decrease compared to the control, the differences with the traditional management group remained reliable (p<0.05). According to the results of the study, the content of immunoglobulins in pregnant women in the control group and the main group did not have significant differences. Conclusion: Thus, complex therapy of antiphospholipid syndrome is reliably effective and leads to faster normalization of immune system parameters in pregnant women with APS. Өзектілігі: Репродуктивті денсаулық деңгейін төмендететін жетекші факторлардың бірі - антифосфолипидті синдром. Зерттеудің мақсаты: Жүкті әйелдерде АФС емдеу кезіндегі иммунологиялық өзгерістерді анықтау. Материалдар мен әдістері: Зерттеу АФС бар жүкті әйелдер арасында жүргізілді, олар 2 топқа бөлінді. Топтар жас, паритет, акушерлік және соматикалық патология бойынша репрезентативті болды, бірақ емдеу әдістері бойынша ерекшеленді. I салыстырмалы тобына (дәстүрлі емдеу) АФС бар 28 жүкті әйел кірді. Бұл топта барлық жүкті әйелдер дәстүрлі емдеу: антикоагулянттар, антиагреганттар және глюкокортикоидтарды қоса кабылдады, Екінші негізгі топқа АФС бар 48 жүкті әйел кірді. Бұл топтағы барлық жүкті әйелдер дәстүрлі терапия фонында жүйелі ферменттік терапия және плазмаферезбен қосымша емделді. Нәтижелері: Айналымдағы иммундық кешендердің деңгейлері бойынша емдеу басталғаннан кейін 10 және 30 күннен кейін салыстыру тобы мен негізгі топ арасында да айтарлықтай айырмашылықтар тіркелді, олар сәйкесінше 23,6% және 29,7% құрады (p<0,05; p<0,01). Кешенді емдеудің негізгі тобында 10 күннен кейін екі маркердің диагностикалық титрі бар жүкті әйелдердің абсолютті және салыстырмалы санының айтарлықтай төмендеуінен тұратын оң динамика анықталды (екі жағдайда да 41,7%). Негізгі топ және дәстүрлі емдеу тобынан айырмашылығы байқалды, 30 күннен кейін ҚЖА және аКЛ диагностикалық титрінің анықтау көрсеткіштері негізгі топта төмендеді, айырмашылықтар дәлелді (p<0,05). Зерттеу нәтижелері бойынша бақылау тобындағы және негізгі топтағы жүкті әйелдерде иммуноглобулиндердің құрамында айтарлықтай айырмашылықтар болған жоқ. Қорытынды: Осылайша, антифосфолипидті синдромға арналған кешенді терапия сенімді түрде тиімді және АФС бар жүкті әйелдерде иммундық жүйенің параметрлерін тез қалыпқа келтіреді.