Аңдатпа
Introduction: Primary health care workers play a key role in providing patient care and keeping them healthy. However, work in this field is often associated with stress and overload, which can negatively affect the physical and mental health of the specialists themselves. In this regard, the problem of stress among primary health care workers is becoming increasingly relevant. Aim: determine stress level in primary health care workers and assess the degree of its severity. Materials and methods. Data were obtained through an online survey of doctors and nurses in primary health care organizations. The level and structure of stress were assessed using the PSM-25 scale in two languages: Russian and Kazakh Settings: Medical centers in urban and rural areas of eight regions of Kazakhstan. Target: 612 urban and 244 rural primary health care workers. Statistical data processing was performed using the SPSS-20 program. Using the calculation of skewness and kurtosis, the normality of the distribution was checked. Descriptive statistics were used. An analysis of variance was conducted on the available data with nominal scales and using Pearson's chi-square tests, all data for ordinal scales were processed with the Kruskal-Wallis H test and the Mann-Whitney U test, while data for interval cabinets were analyzed using ANOVA. All indicators were calculated for groups between which there was a difference and the significance level was P ≤ 0.05. Results. The data obtained indicate an average level of stress among medical workers. It was found that the level of stress is higher among doctors compared to nurses. Installed that among general practitioners, symptoms associated with higher levels of anxiety and physical distress are more prevalent. Conclusion. The results obtained allow us to formulate practical recommendations that will contribute to their resistance to stress. To develop and strengthen stress resistance, it is necessary to carry out targeted, comprehensive work. Введение: Работники первичной медико-санитарной помощи играют ключевую роль в оказании помощи пациентам и сохранении их здоровья. Однако работа в этой сфере часто сопряжена со стрессом и перегрузками, что может негативно отражаться на физическом и психическом здоровье самих специалистов. В связи с этим проблема стресса у работников первичной медико-санитарной помощи становится все более актуальной. Цель: определить уровень стресса у работников первичной медико-санитарной помощи и оценить степень его выраженности. Материалы и методы. Данные получены путем онлайн-опроса врачей и медсестер организаций первичной медико-санитарной помощи. Уровень и структура стресса оценивались с помощью шкалы PSM-25 на двух языках: русском и казахском. Параметры: Медицинские центры в городской и сельской местности восьми областей Казахстана. Целевая группа: 612 городских и 244 сельских работников первичной медико-санитарной помощи. Статистическая обработка данных проводилась с помощью программы SPSS-20. С помощью расчета коэффициентов асимметрии и эксцесса проверялась нормальность распределения. Использовались методы описательной статистики. Дисперсионный анализ был проведен по имеющимся данным с номинальными шкалами и с использованием критерия хи-квадрат Пирсона, все данные по порядковым шкалам были обработаны с помощью теста Краскела-Уоллиса H и теста Манна-Уитни U, а данные по интервальным шкалам были проанализированы с помощью ANOVA. Все показатели были рассчитаны для групп, между которыми имелась разница, и уровень значимости составил P ≤ 0,05. Результаты. Полученные данные свидетельствуют о среднем уровне стресса среди медицинских работников. Было выявлено, что уровень стресса выше среди врачей по сравнению с медсестрами. Установлено, что среди врачей общей практики чаще встречаются симптомы, связанные с более высоким уровнем тревожности и физического дистресса. Заключение. Полученные результаты позволяют сформулировать практические рекомендации, которые будут способствовать повышению их устойчивости к стрессу. Для развития и укрепления стрессоустойчивости необходимо проводить целенаправленную, комплексную работу. Кіріспе: Алғашқы медициналық-санитарлық көмек көрсетушілер пациенттерге күтім көрсетуде және олардың денсаулығын сақтауда негізгі рөл атқарады. Дегенмен, бұл саладағы жұмыс көбінесе стресс пен шамадан тыс жүктемемен байланысты, бұл мамандардың физикалық және психикалық денсаулығына теріс әсер етуі мүмкін. Осыған байланысты алғашқы медициналық-санитарлық көмек қызметкерлері арасында стресс проблемасы өзекті бола түсуде. Мақсаты: Алғашқы медициналық-санитарлық көмек қызметкерлерінің стресс деңгейін анықтау және оның ауырлығын бағалау. Материалдар мен тәсілдер: Деректер МСАК ұйымдарындағы дәрігерлер мен медбикелерден онлайн сауалнама жүргізу арқылы алынды. Стресс деңгейі мен құрылымы екі тілде: орыс және қазақ тілдерінде PSM-25 шкаласы арқылы бағаланды. Қондырғылар: Қазақстанның сегіз облысының қалалық және ауылдық жерлеріндегі медициналық орталықтар. Нысаналы халық саны: 612 қалалық және 244 ауылдық алғашқы медициналық-санитарлық көмек қызметкерлері. Статистикалық мәліметтерді өңдеу SPSS-20 бағдарламасы арқылы жүзеге асырылды. Таралудың қалыптылығы қиғаштық пен куртоздық коэффициенттерді есептеу арқылы тексерілді. Сипаттамалық статистикалық әдістер қолданылды. Дисперсия талдауы номиналды шкаласы бар қолда бар деректер бойынша және Пирсон хи-квадрат сынағы арқылы жүргізілді, реттік шкалалар бойынша барлық деректерKruskal-Wallis H және Mann-Whitney U тесті арқылы талданды, интервалдық шкалалар бойынша деректер талданды. ANOVA көмегімен. Барлық көрсеткіштер арасында айырмашылық бар топтар үшін есептелді және маңыздылық деңгейі P ≤0,05 болды. Нәтижелер. Нәтижелер медицина қызметкерлеріарасындағы стресстің орташа деңгейін көрсетеді. Дәрігерлер арасында күйзеліс деңгейі медбикелерге қарағанда жоғары екені анықталды. Мазасыздық пен физикалық күйзелістің жоғары деңгейіне байланысты симптомдар жалпы тәжірибелік дәрігерлер арасында жиі кездесетіні анықталды. Қорытынды. Алынған нәтижелер олардың стресске төзімділігін арттыруға көмектесетін практикалық ұсыныстарды тұжырымдауға мүмкіндік береді. Стресске төзімділікті дамыту және нығайту үшін мақсатты, кешенді жұмыс жүргізу қажет.