Аңдатпа
The demographic landscape of the world is undergoing significant changes, characterized by an increase in the elderly population. This demographic shift can impose a burden on informal caregivers, who play a key role in providing care for this age group. The aim of the study is to investigate the perceptions of healthcare and social care workers regarding informal care for older adults in Kazakhstan. We employed a qualitative thematic approach and implemented purposive sampling within healthcare institutions and social service organizations. The research data was analyzed using the approach of content analysis. A total of ten interviews were conducted from November 22, 2021, to January 17, 2022. The findings of our study show that healthcare and social care workers perceive their roles as predominantly reactive, with a primary focus on older adults rather than on the caregivers themselves. Despite recognizing the challenges inherent in caregiving, the participants of the study did not acknowledge the necessity for the implementation of support measures. Instead, they generally perceive informal caregiving as a familial duty, typically entrusted to adult children. Social welfare is provided exclusively to those caring for disabled individuals, while medical and psychological support remains the same as that provided to ordinary patients. This emphasizes the need for reforms in healthcare and social care policies aimed at identification and supporting informal caregivers in the care of older adults. Демографические тенденции в мире претерпевают значительные изменения, выражающиеся в росте доли пожилого населения. Лица, осуществляющие неформальный уход, играют ключевую роль в обеспечении заботы о данной возрастной группе, что может стать значительным бременем для них. Цель данного исследования состоит в изучении восприятия работников здравоохранения и социальной сферы относительно неформального ухода за пожилыми людьми в Казахстане. Для проведения нашего качественного исследования мы использовали тематический анализ. Исследование было проведено на базе учреждений здравоохранения и организаций социального обслуживания с использованием целенаправленной выборки. В период с 22 ноября 2021 г. по 17 января 2022 г. было проведено десять интервью. Результаты исследования показывают, что работники здравоохранения и социальной защиты воспринимают свою роль преимущественно как реактивную, с упором в первую очередь на пожилых людей, а не на лиц, осуществляющих уход. Несмотря на признание существования проблем, связанных с уходом, участники исследования не выявили необходимость в реализации мер поддержки. Неформальный уход чаще воспринимается как семейная обязанность, возлагаемая на взрослых детей. Социальная помощь предоставляется исключительно лицам, осуществляющим уход за инвалидами, тогда как медицинская и психологическая поддержка осуществляется на уровне обычных пациентов. Эти данные подчеркивают необходимость реформирования политики в области здравоохранения и социальной помощи, направленных на выявление и поддержку неформальных лиц, осуществляющих уход за пожилыми людьми. Әлемдегі демографиялық жағдай айтарлықтай өзгеруде, бұл егде жастағы халықтың көбеюінен көрінеді. Бейресми күтушілер осы жас тобына күтім көрсетуде маңызды рөл атқарады, бұл оларға айтарлықтай жүктеме түсіруі мүмкін. Бұл зерттеудің мақсаты – Қазақстандағы егде жастағы адамдарға бейресми күтімге қатысты денсаулық сақтау және әлеуметтік қорғау қызметкерлерінің көзқарасын зерттеу. Сапалы зерттеу жүргізу үшін тақырыптық талдауды қолдандық. Зерттеу денсаулық сақтау және әлеуметтік қызмет көрсету ұйымдарында мақсатты таңдау арқылы жүргізілді. 2021 жылдың 22 қарашасы мен 2022 жылдың 17 қаңтары аралығында он сұхбат жүргізілді. Зерттеу нәтижелері көрсеткендей, денсаулық сақтау және әлеуметтік қорғау қызметкерлері өз рөлін негізінен реактив ретінде қабылдайды, бірінші кезекте күтушілерге емес, қарт адамдарға назар аударады. Күтіммен байланысты қиындықтардың бар екенін мойындағанымен, зерттеуге қатысушылар қолдау шараларының қажеттілігін анықтаған жоқ. Бейресми күтім көбінесе ересек балаларға жүктелетін отбасылық жауапкершілік ретінде қабылданады. Әлеуметтік көмек тек мүгедектерді күтушілерге көрсетіледі, ал медициналық-психологиялық қолдау қарапайым пациенттер деңгейінде қамтылады. Бұл тұжырымдар егде жастағы адамдарға бейресми күтім көрсетушілерді анықтау және қолдау үшін денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру саясатын реформалау қажеттілігін көрсетеді.