Аңдатпа
Introduction:Ulcerative gastroduodenal bleeding (UGDH) is a serious complication of peptic ulcer of the stomach and duodenum, remaining to this day an urgent problem in urgent surgery. The most common causes of acute upper gastrointestinal bleeding (UGIH) are gastroduodenal bleeding of non-variceal origin. YAGDK is observed with greater frequency in men and older people; the prevalence of the complication is 48 - 160 people per 100,000 population. Despite the achievements of medical science and the success of surgical practice, the upward trend in the frequency of ulcerative hyperplasia remains. Thus, the number of patients with ulcerative gastroduodenal bleeding in the period from 2005 to 2015 increased by 1.5 times. Aim: review the literature on endoscopic treatment of gastroduodenal bleeding. Search strategy: The literature search was carried out in search engines: Pubmed, Google Academy, elibrary.ru, as well as manually. The search depth of Pubmed, Google Scholar, elibrary.ru, and also “manually” was not limited. The following filters were used: full text, humans. Criteria for inclusion of publications in the review: publications that are in full text access, in Russian and English, bearing statistically verified conclusions. Exclusion criteria: duplicate data, abstracts of reports, newspaper publications, personal communications. Results: There are methods for determining the likelihood of rebleeding, including both direct and indirect assessments of blood flow in the ulcer bed. They are based on the use of endoscopic Doppler, endoscopic ultrasound diagnostics, local thermometry of ulcers, impedance measurements of the mucous membrane of the stomach and duodenum. However, their use in general clinical practice is limited. Ulcer size, volume of blood lost, and hemoglobin level have been found to be important indicators for predicting rebleeding. Even without taking into account their combined effect, these parameters have a confidence of about 90% in predicting recurrent bleeding. Conclusions: In practice, in emergency hospital settings, the use of complex instrumental methods and statistical calculations is difficult due to limited time and availability. This is especially true at night. Therefore, the importance of developing and improving simple, easily applicable, and effective criteria for predicting recurrent upper gastrointestinal bleeding remains high. Введение: Язвенное гастродуоденальное кровотечение (ЯГДК) является грозным осложнением язвенной болезни желудка и двенадцатиперстной кишки, оставаясь и по сей день актуальной проблемой ургентной хирургии. Наиболее частыми причинами острого кровотечения из верхних отделов желудочно-кишечного тракта (UGIH) являются гастродуоденальные кровотечения не варикозного генеза. ЯГДК с большей частотой отмечается у мужчин и пожилых людей, распространенность осложнения составляет 48 - 160 человек на 100 000 населения. Несмотря на достижения медицинской науки и успехи хирургической практики, тенденция к росту частоты ЯГДК сохраняется. Так количество больных с язвенным гастродуоденальным кровотечением в период с 2005 по 2015 возросло в 1,5 раза. Цель: провести обзор литературы по эндоскопическому лечению гастродуоденальных кровотечений. Стратегия поиска: Поиск литературы осуществлен в поисковых системах: Pubmed, Google Академия, elibrary.ru, а также «ручным способом». Глубина поиска Pubmed, Google Академия, elibrary.ru, а также «ручным способом», не была ограничена. Применялись следующие фильтры: full text, humans. Критерии включения публикаций в обзор: публикации, находящиеся в полнотекстовом доступе, на русском и английском языках, несущие статистически выверенные выводы. Критерии исключения: повторяющиеся данные, резюме докладов, газетные публикации, личные сообщения. Результаты: существуют методы определения вероятности повторного кровотечения, включающие как прямые, так и косвенные оценки кровотока в язвенном дне. Они основаны на использовании эндоскопической допплерометрии, эндоскопической ультразвуковой диагностики, локальной термометрии язв, импедансометрии слизистой оболочки желудка и двенадцатиперстной кишки. Однако их применение в общей клинической практике ограничено. Было установлено, что размер язвы, объем потерянной крови и уровень гемоглобина являются важными индикаторами для прогнозирования повторного кровотечения. Даже без учета их совместного воздействия, эти параметры имеют достоверность около 90% при прогнозировании рецидива кровотечения. Выводы: на практике, в срочных условиях стационара, применение сложных инструментальных методов и статистических расчетов затруднено из-за ограниченного времени и доступности. Это особенно актуально в ночное время. Поэтому важность разработки и улучшения простых, легко применимых и эффективных критериев для прогнозирования рецидива кровотечения из верхних отделов ЖКТ остается высокой. Кіріспе: Ойық жаралы гастродуоденальды қан кету (ЯГДК) - бұл асқазан мен он екі елі ішектің ойық жара ауруының күрделі асқынуы, бүгінгі күнге дейінргентті хирургияның өзекті мәселесі болып қала береді. Жоғарғы асқазан-ішек жолдарынан (GIST) жедел қан кетудің ең көп тараған себептері-варикозды емес гастродуоденальды қан кету. Ягдк ерлер мен егде жастағы адамдарда жиі кездеседі, асқынудың таралуы 100000 тұрғынға шаққанда 48 - 160 адамды құрайды. Медицина ғылымының жетістіктері мен хирургиялық тәжірибенің жетістіктеріне қарамастан, ЯГДК жиілігінің өсу тенденциясы жалғасуда. Осылайша, 2005-2015 жылдар аралығында ойық жаралы гастродуоденальды қан кетумен ауыратын науқастардың саны 1,5 есе өсті. Мақсаты: гастродуоденальды қан кетуді эндоскопиялық емдеу туралы әдебиеттерге шолу жасаңыз Іздеу стратегиясы: Әдебиеттерді іздеу жүйелерінде жүзеге асырылады: Pubmed, Google академиясы, elibrary.ru, сондай-ақ "қолмен". Pubmed іздеу тереңдігі, Google академиясы, elibrary.ru, сондай-ақ "қолмен", шектелмеген. Келесі сүзгілер қолданылды: fulltext, humans. Басылымдарды шолуға қосу критерийлері: толық мәтінді қол жетімді, Орыс және ағылшын тілдеріндегі, статистикалық тексерілген қорытындылары бар басылымдар. Ерекшелік критерийлері: қайталанатын деректер, баяндамалардың қысқаша мазмұны, газет басылымдары, жеке хабарламалар. Нәтижелері: ойық жаралы күндегі қан ағымын тікелей және жанама бағалауды қамтитын қайта қан кету ықтималдығын анықтау әдістері бар. Олар эндоскопиялық доплерометрияны, эндоскопиялық ультрадыбыстық диагностиканы, жараның жергілікті термометриясын, асқазан мен он екі елі ішектің шырышты қабығының импедансометриясын қолдануға негізделген. Алайда оларды Жалпы клиникалық тәжірибеде қолдану шектеулі. Ойық жараның мөлшері, жоғалған қан көлемі және гемоглобин деңгейі қайта қан кетуді болжаудың маңызды көрсеткіштері болып табылды. Олардың бірлескен әсерін ескермесе де, бұл параметрлер қан кетудің қайталануын болжау кезінде шамамен 90% сенімділікке ие. Қорытынды: іс жүзінде, стационардың шұғыл жағдайында күрделі аспаптық әдістер мен статистикалық есептеулерді қолдану шектеулі уақыт пен қол жетімділікке байланысты қиын. Бұл әсіресе түнде дұрыс. Сондықтан жоғарғы асқазан-ішек жолдарынан қан кетудің қайталануын болжау үшін қарапайым, оңай қолданылатын және тиімді критерийлерді әзірлеу мен жақсартудың маңыздылығы жоғары болып қала береді.