Аңдатпа
Введение: Обеспечение достаточных запасов безопасной крови должно быть неотъемлемой частью национальной политики и инфраструктуры здравоохранения в каждой стране. Национальная система обеспечения крови должна опираться на национальную политику и законодательную базу, на применения стандартов и согласованности в области обеспечения качества и безопасности крови и ее компонентов. Цель: Анализ литературных данных об особенностях развития службы крови в развитых странах мира и Центральной Азии. Стратегия поиска: Проблема донорства и безопасность донорской крови и ее компонентов является одной из ключевых в современной системе здравоохранения. Для исследования данной проблемы проведен поиск публикаций в следующих базах данных: PubMed, Medline, Health star, Embase, Cochrane глубиной с 2000 по 2016 гг. Результаты: Вектором развития производственного звена службы крови в развитых странах мира является централизация и возрастание тенденции внедрения современных технологий в приготовлении, обследования, хранения и управления запасами компонентов крови. В Центральной Азии недостаточно развита система обмена эпидемиологическими данными между центрами крови, органами общественного здравоохранения и ЛПУ, вследствие чего информационная система для привлечения и отбора доноров устарела. Отсутствует согласованное взаимодействие между специалистами служб крови и врачами, которые назначают переливания крови, ее компонентов и препаратов пациентам. Кроме того, отсутствие систематического мониторинга доноров и реципиентов, а также национальных реестров доноров в Центральной Азии еще больше усугубляют недостатки служб крови. Выводы: Меры управления инфекционной безопасностью донорской крови и ее компонентов состоят из нескольких известных составных частей. В первую очередь, это грамотная организация службы крови, во-вторых, адекватная оценка необходимости трансфузии крови и ее компонентов со стороны лечащего врача, в-третьих, совершенствование методов лабораторного контроля донорской крови. Очевидно то, что в организациях службы крови невозможно проводить современное планирование, оценку деятельности и эффективности работы и управления без новых технологий. Внедрение информационной технологии в службе крови приводит к улучшению качества обора доноров, позволяет проводить оперативный анализ донорских кадров и продуктов крови. Introduction: Ensuring sufficient stocks of safe blood should be an integral part of national health policy and infrastructure in each country. The national blood supply system should be based on national policy and legislative framework, on the application of standards and consistency in the field of quality assurance and safety of blood and its components. Purpose: Analysis of literature data on the features of development of blood service in developed countries of the world and Central Asia. Search strategy: The problem of donation and the safety of donor blood and its components is one of the key in the modern healthcare system. For the research of this problem was carried out by searching for publications in the following databases: PubMed, Medline, Health star, Embase, Cochrane depth from 2000 to 2016. Results: The vector of development of the production link of blood service in developed countries is the centralization and increasing trend of introducing modern technologies in the preparation, inspection, storage and inventory management components of blood. In Central Asia, the exchange system is not sufficiently developed epidemiological data between blood centers, public health care and health facilities, as a result of which the information system for attracting and selection of donors is obsolete. There is no concerted interaction between specialists of blood services and doctors who prescribe blood transfusions, her components and preparations to patients. In addition, the absence of a systematic monitoring of donors and recipients, as well as national donor Central Asia is further exacerbated by the shortcomings of blood services. Conclusions: Control measures for the infectious safety of donated blood and its components consist of several known components. First of all, this is competent organization of the blood service, and second, an adequate assessment of the need transfusion of blood and its components by the attending physician; thirdly, perfection of methods of laboratory control of donor blood. It is obvious that it is impossible to conduct modern planning, evaluation activity and efficiency of work and management without new technologies. Introduction of information technology in the service of blood leads to improved quality of the shield donors, allows for an operative analysis of donor personnel and blood products. Кіріспе: Қауіпсіз қанның жеткілікті жеткізілуін қамтамасыз ету әрбір елдегі ұлттық денсаулық сақтау саясаты мен инфрақұрылымның ажырамас бөлігі болуы тиіс. Ұлттық қанмен қамтамасыз ету жүйесі ұлттық саясат пен заңнамаға, стандарттар мен қан мен оның құрамдас бөліктерінің сапасы мен қауіпсіздігі саласындағы келісімділікті негізге алуы керек. Мақсаты: Әлемдік және Орталық Азиядағы дамыған елдерде қан қызметінің даму ерекшеліктері туралы әдеби деректерді талдау. Іздеу стратегиясы: Донорлық қан мен оның компоненттерінің қайырымдылық және қауіпсіздігінің проблемасы бүгінгі денсаулық сақтау жүйесінде кілттердің бірі болып табылады. Бұл мәселені зерттеу үшін жарияланымдар келесі дерекқорларда: PubMed, Medline, Health star, Embase, Cochrane тереңдігі2000 жылдан 2016 жылға дейін іздестірілді. Нәтижелері: дамыған әлемдегі қан қызметтердің даму векторы өндіру қондырғысы қан компоненттерін дайындау, тексеру, сақтау және түгендеу бақылау заманауи технологияларды үрдісі орталықтандыру және арттыру болып табылады. Орталық Азия, қан орталықтары арасында эпидемиологиялық деректер алмасу дамымаған жүйесі, денсаулық сақтау органдары мен денсаулық сақтау объектілерін, донорлар іріктеу үшін ақпараттық жүйе ескірген етіп. Қандағы қан құюшы мамандар мен дәрігерлердің қан, оның құрамдас бөліктері мен пациенттерге дайындықтарын анықтайтын өзара әрекеттесуі жоқ. Сонымен қатар, одан әрі қан қызметтерді жоқтығына тереңдей донор мен реципиент жүйелі мониторинг, сондай-ақ Орталық Азиядағы донорлардың ұлттық тізілімдері болмауы. Қорытынды: Қан донорларының және олардың компоненттерінің жұқпалы қауіпсіздігін бақылау шаралары бірнеше белгілі компоненттерден тұрады. Біріншіден, ол үшіншіден екіншіден қан қызметтер, және құзырлы ұйымдастыру, қан құю қажеттілігі және емдеуші дәрігергеоның компоненттерін барабар бағалау, донорлық қан әдістерін зертханалық тестілеу жақсарту болып табылады. Қан қызметіндегі ұйымдарда қазіргі заманғы жоспарлауды, жаңа технологиясыз жұмыс пен басқарудың тиімділігін және тиімділігін бағалау мүмкін емес. Қан қызметін ақпараттық технологияларды енгізу донорлардың қорғаныс сапасын жақсартуға алып келеді, донорлық қызметкерлер мен қан өнімдерін жедел талдау жүргізуге мүмкіндік береді.