Аңдатпа
Introduction. Atrial fibrillation (AFib) is a health condition in which irregular heartbeats are registered in the chambers of the heart. The condition is characterized by the risk of developing blood clots which may lead to stroke. Objective. To evaluate the clinical and cost-effectiveness and safety of radiofrequency ablation (RFA) with implanted cardiac devices versus the Cox-Maze procedure (CM) in drug-resistant patients with AFib. Search strategy. PubMed, the Cochrane Library, NICE, and CADTH Evidence Driven have been used for the literature search. Search filters: systematic reviews, meta - analyzes, randomized controlled trials (RCTs); population: humans; date of publication: 5 -20 years. To assess the quality of systematic reviews and meta-analyses, we used the AMSTAR checklist. The ELSI checklist has been applied in order to check RFA for potential ethical, social and legal aspects. The article was peer-reviewed by two independent public health professionals. Results. The success rates of RFA varied and might be explained by AFib types and an electrophysiologist’s clinical experience. From the safety standpoint, the technology may cause rare complications (3-5%) as bleeding, thromboembolism, the pacemaker syndrome and some interactions with cardiac devices such as oversensing or transvenous lead dislodgment. From the societal implications, RFA improves patients’ recovery and allows them to be discharged from the clinic in 2-3 days so that it saves hospital resources, whereas CM requires the patients to stay in the hospital for 4 to 6 weeks. Conclusions. RFA with implanted cardiac devices is clinically effective and generally safe for the treatment of AFib in drug-resistant patients. Also, the health technology is potentially cost - effective and resource-saving for hospitals. Nonetheless, its clinical effects and economic implications in the long turn should be further investigated. Введение. Фибрилляция предсердий (ФП) – это физическое состояние, при котором в камерах сердца регистрируются нерегулярные сердечные сокращения. Данное состояние характеризуется риском развития тромбов, которые могут привести к инсульту. Цель. Оценить клиническую и экономическую эффективность, безопасность радиочастотной абляции (РЧА) с имплантацией сердечными устройствами по сравнению с процедурой Кокс – Мейз (КМ) у фармако-резистентных пациентов с ФП. Стратегия поиска. Для литературного поиска были использованы базы данных PubMed, the Cochrane Library, NICE, и CADTH Evidence Driven. Фильтры поиска: систематический обзор, мета-анализ, рандомизированные контроллируемые исследования (РКИ); популяция: люди; дата публикации: 5-20 лет. Для оценки качества систематических обзоров и мета-анализов, мы использовали чек-лист AMSTAR. Чек-лист ELSI был применен для проверки РЧА на предмет потенциальных этических, организационных, социальных и правовых аспектов технологии. Статья была рецензирована двумя независимыми специалистами общественного здравоохранения. Результаты. Показатели успешности РЧА варьировали и могут быть объяснены типами ФП и клиническим опытом электрофизиолога. С точки зрения безопасности, технология может вызывать редкие осложнения (3-5%), такие как кровотечение, тромбоэмболия, синдром кардиостимулятора и некоторые взаимодействия с сердечными устройствами, включая повышенную чувствительность или трансвенозное вытеснение свинца. С позиции социальных последствий, РЧА улучшает выздоровление пациентов и позволяет выписываться из клиники в течение 2-3 дней, что экономит ресурсы больницы, тогда как КМ требует, чтобы пациенты оставались в больнице от 4 до 6 недель. Выводы. РЧА с имплантированными сердечными устройствами - клинически эффективен и, в целом, безопасен для лечения фармако-резистентных пациентов с ФП. Кроме того, данная технология здравоохранения потенциально экономически эффективна и экономит ресурсы больниц. Тем не менее, ее клинические эффекты и экономические последствия в долгосрочной перспективе должны быть дополнительно изучены. Кіріспе. Жүрекше фибрилляциясы (ЖФ) – бұл жүрек камераларында тұрақты емес жүрек қысқартулары тіркелетін физикалық жағдай. Бұл жағдай инсультке әкелуі мүмкін тромбтардың даму қаупімен сипатталады. Мақсаты. ЖФ бар фармако-резистентті емделушілерде Кокс – Мейз (КМ) процедурасымен салыстырғанда жүрек құрылғыларымен импланттаумен клиникалық және экономикалық тиімділігін, радиожиілік абляциясының (РЖА) қауіпсіздігін бағалау. Әдістері. Әдеби іздеу үшін PubMed деректер қоры, the Cochrane Library, NICE, CADTH Evidence Driven қолданылды. Іздеу фильтірлері: жүйелі шолу, мета-талдау, рандомизацияланған бақылаудағы зерттеулер (РБЗ); популяция: адамдар; жариялау күні: 5-20 жыл. Жүйелі шолулар мен мета-талдаулардың сапасын бағалау үшін біз AMSTAR чек-парағын қолдандық. ELSI чек-парағы технологияның әлеуетті этикалық, ұйымдастырушылық, әлеуметтік және құқықтық аспектілеріне РЖА тексеру үшін қолданылды. Мақалаға екі тәуелсіз қоғамдық денсаулық сақтау маманы сын пікір берді. Нәтижелер. РЖА жүргізудің табыстылық көрсеткіштері түрленіп, ЖФ типтерімен және электрофизиологтың клиникалық тәжірибесімен түсіндірілуі мүмкін. Қауіпсіздік тұрғысынан алғанда, технология қан кету, тромбоэмболия, кардиостимулятор синдромы және қорғасынның жоғары сезімталдығын немесе трансвенозды ығыстырылуын қоса алғанда, жүрек құрылғыларымен кейбір өзара іс-қимыл сияқты сирек асқынуларды (3-5%) тудыруы мүмкін. Әлеуметтік салдар тұрғысынан, РЖА пациенттердің сауығуын жақсартады және 2-3 күн ішінде клиникадан шығаруға мүмкіндік береді, бұл аурухананың ресурстарын үнемдейді, ал КМ пациенттердің ауруханада 4-тен 6 аптаға дейін болуын талап етеді. Тұжырымдар. Имплантацияланған жүрек құрылғылары бар РЖА - клиникалық тиімді және жалпы ЖФ бар фармако-резистентті пациенттерді емдеу үшін қауіпсіз. Бұдан басқа, денсаулық сақтаудың осы технологиясы әлеуетті экономикалық тиімді және ауруханалардың ресурстарын үнемдейді. Дегенмен, ұзақ мерзімді перспективада оның клиникалық әсерлері мен экономикалық салдарлары қосымша зерттелуі тиіс.